Animus

Ja też nie jestem do końca pewien tych wszystkich informacji. Chciałbym po prostu, jak każdy, płacić jak najmniej za prąd, który będzie zużywać moja pompa ciepła

Zgadza się, pod warunkiem że nie interesuje cię, jak efektywnie pompa tę energię wyprodukuje.

Takie wyjasnienie. Podczas odszraniania (defrostu) pompy ciepła, płyn (glikol) w rurach wcale nie zaczyna krążyć w odwrotnym kierunku – płynie dokładnie tak samo jak zwykle. Ciepły płyn z bufora i tak miesza się z lodowatym płynem wracającym z pompy ciepła, a do samego odszraniania urządzenie i tak pobiera płyn z tzw. „powrotu” (z dołu instalacji). Co gorsza, przez taki montaż po każdym defroście współczynnik COP (efektywność pompy) drastycznie spada. Urządzenie marnuje mnóstwo prądu i potrzebuje dużo czasu, żeby zacząć ponownie oszczędniej grzać dom.

A w jakiej strefie jesteś czy łapie Cię, chociaż II strefa? A dlaczego zamontowałeś na zasilaniu? Po defroście trzeba najpierw przebić się przez chłodną wodę, zanim pompa zacznie normalnie grzać – i to zarówno przy CWU, jak i przy centralnym. Monoblok Panasa na propanie.

Myslałem, że ty go zaprojektowałeś.

Nie wklejałeś tego schematu tutaj, zrobiłem to ja, ale jest podpisany twoim nickiem.

Głównymi odbiornikami ciepła w układzie są grzejniki. W miarę osiągania zadanej temperatury w pomieszczeniach, zawory grzejnikowe będą się stopniowo zamykać. Ponieważ w tym czasie może dojść do zaszronienia parownika, instalację wyposażono w szeregowy bufor oraz zawór upustowy różnicy ciśnień (AVDO). W momencie odcięcia przepływu przez grzejniki, zawór różnicy ciśnień otworzy się, tworząc krótki obieg. Umożliwi to pompie poprawne przeprowadzenie cyklu odszraniania (defrostu) z wykorzystaniem energii zakumulowanej w buforze. Z tym pytaniem to do @o6483256 to jego schemat. A teraz. schemat_pc_v12_komplet.pdf

Wszystko widać, klikasz lewym przyciskiem myszy- obrazek się powiększa- następnie prawym-wybierasz - otwórz grafikę w nowej karcie i jeszcze raz lewym-obrazek się powiększa i to znacznie.

Ale to korzystne? Glikol w grzejnikach. utrudnia wymianę. Schemat zrobiła.

To calą instalację zalałeś glikolem?

Tego nie wiedziałem, że nie widać go, u mnie jest widoczny Ale i tak jest nie ważny, AI robi nowy, ale potrzebuje czasu, jak skończy, to go wkleję, tak żeby był widoczny. To nie tylko moc PC, ale w jakiej strefie klimatycznej się ona znajduje. Na schemacie jest 100 l inox. W instrukcji instalatora masz minimalną pojemność wodną układu wymaganą do defrostu. Zwykle wynosi ona od 5 do 8 litrów na każdy kW mocy nominalnej pompy ciepła. 20–30 litrów wystarczy dla małych pomp ciepła (5–7 kW) pracujących w układzie z otwartą na stałe podłogówką. W strefach (III, IV, V) pompa o tej samej mocy nominalnej będzie musiała pracować z większą wydajnością w niższych temperaturach, a procesy defrostu mogą być bardziej gwałtowne. Dlatego w tych rejonach instalatorzy tym bardziej nie powinni "oszczędzać" na pojemności. A nie chcialeś na glikolu?

Nie wiem, po co wstawiał ten wymiennik płytowy. Pewnie nie wiedział, że mam układ zamknięty. Kazałem mu to już poprawić. Na uwagę zasługuje ten prosty schemat, w którym zastosowano niewielki bufor szeregowy na powrocie, dedykowany do obsługi procesu defrostu pompy ciepła.

Witam, proszę o zweryfikowanie schematu modernizacji mojej instalacji grzewczej. Chcę wdrożyć pompę ciepła typu monoblok, która będzie obsługiwać: Centralne Ogrzewanie (CO): instalacja mieszana (ogrzewanie podłogowe oraz grzejniki). Ciepłą Wodę Użytkową (CWU): optymalne i ekonomiczne rozwiązanie przygotowania wody. Zależy mi na prawidłowym rozwiązaniu hydraulicznym dla układu mieszanego (np. zastosowanie sprzęgła hydraulicznego lub bufora oraz grup pompowych z zaworem mieszającym) oraz zapewnieniu optymalnej współpracy pompy ciepła z istniejącą instalacją. Mam już jakiś wygenerowany schemat od AI.

A czemu podłączyłeś bufory równolegle? Jeden pełny zasyp generuje ok. 90-105 kWh energii. 2 bufory powinny pochłonąć tę energię, zabezpieczając kocioł przed zagotowaniem, nawet gdy dom nie odbiera ciepła.

Wygląda na to, że podczas defrosta tłoczysz zimną wodę najpierw do grzejników, a dopiero potem dalej.

@bercus Rozumiem, a jak rozwiązałeś sprawę defrostów ?

Nie chciałeś mniej deskovy, ale dłuższe desky?

To ważna uwaga o rurze bezpieczeństwa. Da się nawet uratować większość tych rur i złączek, to się rozlutowuje i wyciera wełnianą ściereczką z cyny na gorąco.

Najciekawsze jest to, że na małym obiegu PC lepiej wychodzi z wymiennikiem płytowym, gdy wymiana jest przez bufor i wężownicę zalaną glikolem, to jest jeszcze gorzej. W małym obiegu glikol biegnie szybko przez wężownice, ale w buforze jest tragedia, woda stykająca się z zewnętrzną ścianką wężownicy nagrzewa się, ale nie miesza się gwałtownie z resztą wody w zbiorniku. Tworzy się nieruchoma, stojąca powłoka wodna (warstwa laminarna), która zaczyna działać jak izolator termiczny, Ciepło z wężownicy przechodzi przez tę warstwę powoli, głównie przez konwekcję. Dlatego wężownica jest do paliw stałych, nie do PC.

🤪 Czerwona góra to istniejące zasilanie z kotła DN32 - zostaje. K1 -> BUFOR 900l GÓRA - nowe odejście z tego zasilania. Zawór kulowy. ZIMA otwarty / LATO zamknięty. -> BOJLER 300l wężownica P2 DN25 - drugie odejście z tego samego zasilania, wprost z kotła, nie z bufora. To daje lato bez grzania 900l. Niebieski pion to powrót do kotła - tu wstawiasz VTC 55-60C + P1 kotłowa. Ochrona powrotu zawsze. K2 <- BUFOR 900l DÓŁ - powrót z bufora do wspólnego powrotu przed VTC. ZIMA otwarty / LATO zamknięty. CO z BUFORA: 3D2+P3 - grzejniki zasilasz zawsze z bufora, nie z kotła. Powrót CO do środka/dołu bufora. Lato: zamykasz tylko K1+K2, kocioł widzi tylko wężownicę 300l przez P2. Powrót z CWU musi iść przed VTC, inaczej będzie grzał bufor tyłem. Centralne zawsze z bufora, nie z kotła: To widzi Pablo. 🤪

Zalanie instalacji pompy ciepła roztworem glikolu zamiast czystą wodą skutkuje obniżeniem współczynnika COP o około 1% do 5%. Sama obecność glikolu w tym małym obiegu z rur generuje minimalną stratę, ale prawdziwa strata, o której trzeba pamiętać, pojawia się w momencie przekazywania tego ciepła do wody w domu za pomocą wymiennika ciepła.

HIGHER PN1 o mocy 15-20 kW + kanały rozprowadzające. Bez ciągłego palenia, czyli bez wody, nie zamarza.

Powyżej 2050 zł za 1 tonę z transportem e-groszku to nie warto go spalać, wyczyścić go magazynować i pokazywać wnukom. Pellet powyżej 1550 zł za 1 tonę, to samo.

@j4n3n Ten wpis rozjaśnia dopiero twoją decyzję, która wydaje się dość rozsądna. Ale @knapior1989 spala ekogroszek i należy go spalać w kotle ślimakowym, a tłokowiec go marnuje. Ekogroszek to drogie paliwo wysokiej jakości, które pełnię swoich możliwości rozwija wyłącznie w kotłach z podajnikiem ślimakowym. Stosowanie go w kotłach tłokowych generuje duże straty finansowe i energetyczne z trzech głównych powodów: -Brak płynnej modulacji mocy. Kotły ślimakowe potrafią płynnie modulować moc (np. za pomocą algorytmów PID), precyzyjnie dozując pojedyncze ziarna węgla i minimalne porcje powietrza zależnie od potrzeb budynku. Kocioł tłokowy działa w sposób skokowy (zero-jedynkowy) – podaje duże porcje paliwa na raz, przez co nie potrafi efektywnie modulować mocy w dolnych zakresach i często się przegrzewa. -Straty w trybie podtrzymania (przestoje). Gdy dom jest dogrzany, kocioł przechodzi w stan czuwania. W tłokowcu na dużym palenisku rynnowym zostaje mnóstwo rozżarzonego węgla, który tli się bezużytecznie, produkując sadzę i marnując energię. W ślimaku porcja paliwa na retorcie jest minimalna, więc kocioł w podtrzymaniu spala śladowe, symboliczne ilości ekogroszku. -Niedopalanie paliwa w cyklu pracy.Tłok popycha węgiel cyklicznie. Zanim nowa warstwa dobrze się rozpali, kolejna potrafi zepchnąć ją do popielnika. W efekcie w popiele ląduje niespalony, drogi koks, podczas gdy ślimak wypala paliwo niemal w 100%. Kocioł tłokowy to konstrukcja stworzona do paliw niskiej jakości, (tanich paliw), gdzie strata energii nie jest tak bolesna. Zasypywanie go drogim, kalorycznym ekogroszkiem to czyste marnotrawstwo.

Smoła, sadza i popiół są doskonałymi izolatorami termicznymi. Warstwa szklistej smoły oraz suche purchle działają na wymienniku jak koc termiczny – blokują swobodny przepływ ciepła ze spalin do wody kotłowej. Zamiast ogrzewać wodę, cenne ciepło ucieka w komin. Szacuje się, że: Nawet cienka, 1-milimetrowa warstwa osadu (sadzy i smoły) na wymienniku może obniżyć sprawność kotła o około 5% do 10%. Grubsza warstwa lub puszysty popiół na poziomych półkach mogą zwiększyć te straty jeszcze bardziej.