Andrzej_M_

Kessel czy mógłbyś to jakoś uzasadnić co napisałeś, oczywiście rozchodzi mi się o to co ja pogrubiłem. Czy coś zauważyłeś niepokojącego, związanego ze zbyt częstym podawaniem paliwa w tego rodzaju palnikach.

Także zaskoczyłeś mnie tą ciekawą informacją. Poszperałem trochę w internecie, jest niewiele informacji na ten temat, ale można to podsumować w taki krótki sposób. Podymne, stała danina (podatek) pobierana od każdego domu mieszkalnego. Podymne wprowadzone zostało w 1629 r. Płacone było przez mieszczan, chłopów i szlachtę. Jej wysokość zależna była od wielkości budynku, jak i miasta. Od 1775 r. pobierano podymne od każdego komina na dachu. Zlikwidowane zostało wraz z upadkiem Rzeczypospolitej. ps. Od połowy przyszłego roku, także będziemy mieli namiastkę takiego podatku. A mianowicie zostanie wprowadzone Pośmieciowe. U mnie władze gminy zaproponowały 11zł od osoby, o ile śmieci będą segregowane i 19zł od osoby w przypadku nie segregowania śmieci. Jest to spora podwyżka, bo do tej pory segregowałem odpady domowe i za to nic nie płaciłem. Za kubeł 120L śmieci płaciłem19zł, minimum raz na dwa miesiące.

Powinienem wstawić tę książkę do działu historycznego naszej biblioteki, ale postanowiłem, że będzie to oddzielny temat. Na tę pozycję książki trafiłem jakiś czas temu, ale zauroczony nietuzinkowym sposobem wydania podręcznika zaplanowałem, że wpisu na temat tej książki dokonam dziś, czyli 1 listopada. A to dlatego aby, w jakiś skromny sposób uczcić pamięć nieżyjącego już profesora Romana Dawidowskiego i zapalić mu wirtualną świeczkę. Nie jestem związany w żaden sposób z profesorem, czy też uczelnią i środowiskiem AGH lub samym Krakowem. Pan profesor od 6 lutego 1922, wtenczas jeszcze jako inżynier, rozpoczął pracę jako wykładowca na Akademii Górniczej w Krakowie. Jego wykłady musiały być nad wymiar interesujące i ciekawe, że słuchacze tychże wykładów postanowili spisać słowa im przekazywane, a spisali to odręcznie. Z pewnością był wykładowcą nieprzeciętnym, wyróżniającym się spośród ogółu, tak samo jak ciekawa, ale przede wszystkim tragiczna jest biografia profesora. To tyle wstępu. Romana Dawidowskiego wykłady technologji ciepła i paliwa. Cz.1 (ogólna). http://winntbg.bg.ag...l/skrypty/0010/ Życiorys profesora http://malopolskawii...man_Marian#ftn1 Aresztowanie profesorów krakowskich http://www.sww.w.szu...ion_krakau.html Na koniec parę patentów, niestety w czasach dzisiejszych trącą myszką Palenisko zasilające się opałem automatycznie http://patenty.bg.ag...y/PL17051B1.pdf Urządzenie do równomiernego narzutu opału w palenisku http://patenty.bg.ag...y/PL25134B1.pdf Piec pokojowy z wewnętrzym obiegiem ogrzanego powietrza http://patenty.bg.ag...y/PL11437B1.pdf

Jeżeli temperaturę w domu do tej pory nie regulowałaś poprzez otwieranie okien i wietrzenie, to moim zdaniem zainstalowanie do sterownika kotła termostatu pokojowego niczego nie zmieni w kwestii oszczędności opału. Problem z nadmiernym zużyciem opału, zapewne znajduje się w kotle. Andrzej

Wiesz ja miałem to samo kiedyś z antracytem. Suchy jak pieprz, podobno bardzo kaloryczny a zapalić się tego nie dało. Poszukaj informacji z jakich substancji palnych składa się drewno.

Znalazłem u siebie jeszcze jakiegoś PDF-a dotyczącego procesów cieplnych w piecach. Jest tam wzmianka o zawirowaniu cyklonowym, tylko pytanie jak to zrealizować w praktyce w małym kotle.

Vlad24 masz rację, że część palnikowa powinna być oddzielona od części wymiennikowej przegrodą. Czy szczelną?. Ja mam szczelną, ale nie rozpatruje tego w taki sposób, że porównuje panujące ciśnienia w przegrodzie paleniska i wymiennika. Chociaż przy wymuszonym podawaniu powietrza i zwężce Venturiego łączącej obie komory , ciśnienie w komorze paleniska zawsze będzie wyższe niż w komorze wymiennika. W moim kotle zwężkę Venturiego zastosowałem nie tylko po to aby zawirować płomieniem i spalinami, ale przede wszystkim po to aby ten cały nadmiar powietrza, który wydostaje się z paleniska w sposób niekontrolowany mógł się spotkać w jednym odpowiednio ciasnym i gorącym miejscu razem z spalinami.

O tej porze w weekend mam trudności w kreśleniu. Ale rysunek chyba oddaje to, co miałem na myśli. Vernal myślę, że nie muszę dodawać opisu do tego rysunku. Czy to będzie działało, nie mam bladego pojęcia. To tylko moja teoria nakreślona na monitorze (jak bym napisał na papierze to nie było by to zgodne z prawdą)

Tutaj poniżej masz wersje luksusową, ale wydaje mi się, że nie o takie rozwiązanie pytasz. Natomiast na stronach internetowych za naszej wschodniej granicy w przeróbkach kotłów przeważa metoda zgazowywania paliwa. Podejrzałem u nich takie rozwiązanie.

Kozak71 a jak tam innowacje zrobione w Twoim kotle. Jakieś spostrzeżenia, wnioski, uwagi. Rozpoczynasz nowy temat a starego nie kończysz. Proponowałem poczytać wypowiedzi kolegi Vlad24. Ogromne ilości sadzy to pojęcie bardzo ogólne. Sadze widzisz i to zjawisko w kotle bardzo Ci się nie podoba, ale zapewne sporo więcej energii tracisz nie widząc jej.

Rok 1903. Pani Zofja Joteyko - Rudnicka przedstawia rolę węgla w przyrodzie i to nie tylko tego kopalnianego. Swe wywody i przemyślenia opisuje w sposób ciekawy, barwny i bardzo przystępny dla czytelników. Spis rozdziałów. 1. O odmianach węgla spotykanych w przyrodzie. 2. Główne własności węgla. 3. O odmianach węgla sztucznie wyrabianych. 4. Skąd się wziął węgiel kamienny? 5. Niektóre związki węgla. Gaz węglowy. Czad. 6. Krążenie dwutlenku węgla w przyrodzie. http://bc.pollub.pl/...id=767&from=FBC ps. Polecam do przeczytania przy kawie. Bardzo przystępna lektura dla tych co dopiero rozpoczynają swoją przygodę z węglem jak i dla tych co już sporo o węglu wiedzą a chcieliby się dowiedzieć jak postrzegano te zagadnienia ponad 100 lat temu.

Dziś zapodam link do książki nie związanej bezpośrednio z tematem naszego forum. Jest to książka wydana w roku 1782 i napisana w języku francuski przez margrabię Courtivron i P. Bouchu. Książka omawia przede wszystkim zagadnienia związane z przetwarzaniem rud żelaza. Jej tytuł to: Nauka o gatunkach i szukaniu rudy żelazney, topieniu iey w piecach wielkich i dymarkah, robieniu miechów drewnianych, stawianiu pieców na topienie rudy; o fryszerkach i fryszowaniu żelaza surowego, laniu naczeń żelaznych; o robieniu stali z żelaza ciągłego albo surowego. Książka była staraniem i kosztem na ojczysty język przełożona przez Jaśnie Wielmożnego Hyacynta Nałęcza Małachowskiego. http://bcpw.bg.pw.ed...id=181&from=FBC ps. Sam do końca nie przeczytałem, bo łatwo się takiego rarytasu nie czyta ze względu na formę języka pisanego jak i na zagadnienia, które są tam poruszane. Dokucza także to, że są to skany z oryginalnej bardzo dobrze zachowanej książki. Oczywiście jest też nieco o spalaniu, o piecach i ich budowie, ale do nieco innych zastosowań. Polecam do przeczytania na zimowe wieczory.

Kociołsam możesz przeprowadzić doświadczenie dla każdego źródła ciepła oddzielnie. Najważniejsze abyś zrobił te doświadczenia i wyniki podał na forum. Przed Tobą pracowita noc. Powodzenia.

Koleżance Teresa001 nic nie będę tłumaczył, zapewne sama właściwe wnioski wyciągnie. Ale koledze Kociołsam zaproponuje małe doświadczenie. Teoria. Do budynku należy dostarczyć określoną ilość energii, czy jak potocznie mówi się CIEPŁA. Kolego Kociołsam wpada do Ciebie czterech znajomych, Ty proponujesz im herbatę, oni przystają na Twą propozycję zapewne liczą na herbatę z PRĄDEM. Udajesz się do kuchni w celu zagotowania wody na herbatę. W kuchni dysponujesz naczyniem o małej pojemności, akurat takim, że wystarcza na zagotowanie wody na jedną herbatę. Zapewne domyślasz się, że wspominając małej pojemności naczynia nawiązuje do Twoich grzejników aluminiowych, które charakteryzują się małą pojemność wodną. No dobrze koniec gadania. Kociołsam udajesz się do kuchni zagotowujesz 250ml wody i mierzysz czas tej czynności. Czas mnożysz razy cztery, następnie zapisujesz to, abyś nie zapomniał. Do większego naczynia nalewasz 1L wody, zagotowujesz i także mierzysz czas tej czynności, oczywiście zapisujesz i co najważniejsze podajesz nam na forum. Kociołsam czekamy z niecierpliwością na Twe wyniki.

Skrypty uczelniane z roku 1979. Sporo podstawowej teorii o procesach spalania, paliwach i wymianie energii. Moim zdaniem napisane w prosty i przejrzysty sposób. Kiedyś już cytowałem fragment z tej książki. http://winntbg.bg.ag...l/skrypty/0007/ ps. Prośba do admina Marcina, aby dołożył do prefiksów "Książki" i poprawił mój temat oraz kolegi Sambora

Witaj. Przyczyną zapewne jest kondensator rozruchowy silnika. Należy wymienić go na nowy.

Tak to ma wyglądać. Tylko bardzo proszę, nie wykonuj tego tylko z takiego powodu, że ktoś tak doradził Ci na forum. Dużo lepsze rezultaty uzyskasz jak będziesz wiedział co czynisz. Kolega Sambor ostatnio bardzo ciekawą lekturę na forum wstawił. Jak przeczytasz trzy pierwsze części to być może, nawet z sadzami nie będziesz miał problemów.

Pomiędzy półkami masz włożyć COŚ co wypełni Ci środek. Szczelina pomiędzy tym COŚ a ściankami półek będzie zależała od czystości spalin w Twoim kotle. Możesz startować z szczeliną 1 cm. Jak nie zarośnie zbyt szybko sadzami i nie zapcha się pyłem to zrób mniejszą. Im szybciej w tej części kotła spaliny będą się poruszały, tym więcej energii przejmiesz z spalin do wody.

No właśnie, to jest świadome działanie w dążeniu do określonego celu.

Kozak71 mam wrażenie, że Ty dalej jesteś w przekonaniu o tym, że jak przymkniesz maksymalnie kocioł u jego wylotu, czyli w czopuchu to przestanie Ci uciekać ciepło z kotła. Ty nie masz zatrzymywać tego "ciepła" czyli wytworzonej energii w kotle, tylko ją sprawnie przejmować. A Ty zatykając prawie szczelnie cegłami szamotowymi przeszczeń pomiędzy pólkami wodnymi zrobiłeś wszystko aby tej energii sprawnie nie przejmować. Zobacz jak ja to nakreśliłem w mojej propozycji. Też jest miejsce na ujście spalin, ale działanie zupełnie inne.

To może jeszcze wtrącę słowo. Chciałem podkreślić, że nie rozchodzi się tutaj o podniesienie temperatury wody w kotle, ale o podniesienie temperatury w komorze spalania, nie mylić z temperaturą w palenisku.

Koniecznie. Może sprostuje nieco, bo ja jako laik chemiczny inaczej to sobie tłumaczę. Siarkę jako związek nabywamy wraz opałem i to jest obojętne czy to węgiel, drewno, gaz czy olej. Spalając opał, nie wytwarzamy kwasu siarkowego a jedynie tlenki siarki. Spalając w określonych warunkach wytwarzamy mniej lub więcej SO2 lub SO3. Suma końcowa atomów siarki zawsze będzie taka sama. Lepiej spalać w taki sposób, aby zdecydowanie więcej było SO2 niż SO3. Dwutlenek siarki jako gaz, zdecydowanie łatwiej opuści nasz kocioł i komin niż cząsteczki SO3, które mogą w niektórych chłodniejszych miejscach kotła i komina być na granicy kondensacji. A w atmosferze to już natura zmieni nasze wypuszczone kominami tlenki siarki na kwaśne deszcze.

Kozak 71 gdybyś w tytule podał, że pragniesz poprawić sprawność kotła z palnikiem tłokowym, to bym nawet do posta nie zaglądnął. Akurat te palniki mnie nie interesują i problemy z ich eksploatacją. Ale jak już coś zacząłem pisać, to wypadało by dokończyć swoją myśl. Ja proponuje rozwiązanie komory spalania w formie kopuły zamkniętej u góry. Przegrody, które narysowałem mogą być z blachy, oczywiście zamocowane w taki sposób aby można było je szybko zdemontować. Przegroda (nr.2) powinna być nie niżej niż dolna granica płaszcza wodnego kotła (nr.3), ale z uwzględnieniem wysokości do jakiej będzie usypywany popiół w popielniku (spaliny muszą mieć swobodną drogę). Przy takiej koncepcji komory spalania, musimy pamiętać, że każde otwarcie drzwiczek spowoduje ujście spalin do kotłowni (na pewno nie jest to zgodne z bezpieczeństwem). W miejsce zawirowaczy proponuje wstawić coś co wypełniało by środek przeszczeni pomiędzy półkami wodnymi (na czas testów można wstawić nawet kawałki desek na nóżkach z gwoździ). Nie proponuje żadnych deflektorów, bo moim zdaniem w takiej postaci jak są powszechnie stosowane to nie robią nic dobrego, oprócz wymieszania spalin. Możesz podejrzeć kopułę zamocowaną na palniku jak ma kolega Vlad24.

Sambor, ale to wszystko pokręciłeś. Może się znajdzie jakiś chemik na forum i poprawi jeszcze pomnie to, co ja teraz poprawie po koledze Samborze. Dwutlenek siarki faktycznie powstaje podczas spalania paliw kopalnianych i jest produktem ubocznym. Dwutlenek siarki jest gazem, jego temperatura wrzenia wynosi 10*C, w połączeniu z wodą tworzy słaby kwas siarkowy. Dużo większy problem stanowi powstały w trakcie spalania trójtlenek siarki SO3, który z wodą H2O tworzy kwas siarkowy H2SO4. Sam SO3 jest cieczą dymiącą w powietrzu, czyli gotującą się a temperatura wrzenia SO3 wynosi 47,7*C. O trójtlenku siarki w trakcie procesu spalania także nie miałem zielonego pojęcia, ale Zawijan_2 uświadomił onegdaj grono forumowiczów cytatem z książki: Wróblewski T.; Pepłowski A.; Górecki H.; Urządzenia kotłowe; PWT str. 88; 632 ?Siarka organiczna spala się w palenisku na SO2 jeżeli temperatura w palenisku jest wysoka, a atmosfera utleniająca. Jeżeli w komorze panuje atmosfera redukcyjna oraz występuje wodór i para wodna, wówczas powstają mieszanki SO2, H2S i COS; jeżeli jest dużo pary wodnej, to pojawia się H2S i COS. W przypadku spalania przewlekłego, odbywającego się przy niskich temperaturach, wywiązuje się dużo SO3.? ?Ilość SO3 w spalinach jest zależna od warunków w komorze paleniskowej podczas spalania. W komorze, w której panują wysokie temperatury, z siarki zawartej w paliwie powstaje szybko mała ilość SO3, większa zaś część siarki utlenia się na SO2. W komorze o przewlekłym spalaniu temperatury są niskie i większa część siarki utlenia się na SO3, natomiast mała na SO2. Przyrost zawartości SO3 w spalinach wpływa w wysokim stopniu na podwyższenie punktu rosy, a więc niebezpieczeństwo korozji.?

Sambor bądź tak uprzejmy i oświeć mnie, bo nie wiem co i kogo pytałem. A, że jestem przeziębiony i mam zamęt w głowie, więc nie kojarzę zbytnio co się na tym świecie dzieje.