AdamGuitar

Jeśli jest to komin do kotłów na paliwo stałe, to powinien być przystosowany do temperatury powyżej 1000 st. C. Kocioł opuszczają spaliny zazwyczaj do 120 - 300 st. C (kocioł czysty, zabrudzony). Ale to dziwne,że producent na swojej stornie lub w materiałach dostawy nie podaje parametrów pracy i parametrów maksymalnych. Tu cytat jednego z dystrybutorów kominów - Sklep portalu eKomin.pl "Jest to kompletny system kominowy składający się z trzech warstw: rur kamionkowych wykonanych z kwasoodpornej ogniotrwałej ceramiki; izolacji z ogniotrwałej wełny mineralnej; pustaka keramzytowego o dużej wytrzymałości na ściskanie. Komin może pracować w temperaturze ciągłej aż do 600 stopni. Jest również odporny na pożar sadzy. Dzięki wyjątkowym właściwościom specjalnej ceramiki system nadaje się do pracy z kotłem opalanym dowolnym rodzajem paliwa. W skład zestawu, oprócz rur ceramicznych, wełny mineralnej i pustaków wchodzi również "pakiet startowy" składający się z: drzwiczek kominowych, kratki wentylacyjnej, odkraplacza, trójnika, wyczystki, dodatkowej rury, płyty czołowej, zakończenia komina ze stali nierdzewnej oraz specjalnego kleju do rur. Producent udziela aż 30 lat gwarancji na te wyroby."

W tych małych pompach może być jeszcze jedno rozwiązanie, pobór prądu przez silnik i zamiana tego parametru na wymagana wydajność. Niestety nigdzie dokładnie nie ma tego opisanego. Spadek zapotrzebowania na moc może być spowodowany ustawieniami fabrycznymi (ale nie koniecznie, tak gdybam), że nowa pompa przez kilkanaście ,kilkadziesiąt godzin chodzi na maksymalnych parametrach, w celu ułożenia się łożysk. Przy starszych pompach, nieelektronicznych takie zalecenie proponował producent. Było to spowodowane tym , ze pompa na niższych obrotach nie chciała ruszyć (mały moment rozruchowy). Możliwe , że i w tych pompach zastosowano takie rozwiązanie programowe, lub wynika to właśnie z funkcji autoadapt, czyli pompa uczy się układu dostosowując swoje parametry (powoli) do instalacji. Niestety w materiałach Grundfosa brak tego typu wiedzy, ale obserwując pompę (a trochę juz ich chodzi w firmie gdzie pracuję) można wysnuć takie wnioski.

Kup niewielką ilość opału (worek ,dwa) i spróbuj.

Trzeba po prostu poeksperymentować. Widać z tego, że nie ma jednoznacznej odpowiedzi, gdyby była wszystkie kotły wyglądały by tak samo, miały małe spalanie itp. A tu w każdym kotle indywidualnie można coś poprawić, ale nie każda poprawka tego samego w innym kotle da podobne rezultaty oraz poprawiając różne elementy można uzyskać podobne wyniki, łącząc je jednak nie zawsze uzyskujemy jeszcze większą poprawę, często nawet jest gorzej.

Silniki pomp z magnesem trwałym są silnikami synchronicznymi. Wirnik posiada własne pole magnetyczne (magnes trwały), stąd mniejsze zapotrzebowanie na prąd. W silniku bez magnesu trwałego pole magnetyczne zostaje wywołane przepływającym prądem przez uzwojenia (silnik synchroniczny np. odkurzacza) lub też uzwojenia niewidoczne na wirniku (żłobki lub inne rozwiązanie) jest krótko zwarte (silnik asynchroniczny) stąd większe zapotrzebowanie na prąd. Silnik na wirniku musi wytworzyć "swoje" pole magnetyczne. Starsze rozwiązania budowy silników synchronicznych zakładają, że wirnik wykonany jest w postaci uzwojenia nawiniętego na rdzeniu i zasilanego, za pośrednictwem pierścieni ślizgowych i szczotek, ze źródła prądu stałego lub zmiennego. Wirniki te wykonuje się w dwojaki sposób, jako: wirniki cylindryczne (z utajonymi biegunami) lub wirniki z biegunami jawnymi. Obroty silnika synchronicznego są zgodne z z szybkością wirowania pola magnetycznego (stąd silnik synchroniczny) Silnik asynchroniczny składa się z 2 podstawowych części: nieruchomego stojana i ruchomego wirnika. Przemienny prąd w symetrycznym trójfazowym uzwojeniu stojana powoduje powstanie zmiennego pola magnetycznego dla każdej z faz w taki sposób, że wypadkowe pole jest polem wirującym. Pole to w wyniku indukcji elektromagnetycznej (stąd inna nazwa silnika silnik indukcyjny) powoduje powstanie siły elektromotorycznej w uzwojeniach wirnika, pod wpływem której płynie przez uzwojenia wirnika prąd elektryczny. Oddziaływanie pól magnetycznych stojana i wirnika wywołuje powstanie momentu elektromagnetycznego i ruch. Uzwojenia wirnika mogą być wewnętrznie połączone (zwarte - silnik zwarty) lub ich końcówki są przyłączone do pierścieni ślizgowych przekazujących przez szczotki prąd na zewnątrz silnika (silnik pierścieniowy). Wyprowadzone na zewnątrz uzwojenia są połączone przez oporniki lub zwarte. Oporniki podłącza się na czas rozruchu silnika, następnie zmniejsza się opór i zwiera uzwojenia. Oporniki ograniczające prąd uzwojeń wirnika stosuje się w celu zwiększenia momentu obrotowego i zmniejszenia prądu pobieranego przez silnik (by nie przeciążyć instalacji zasilającej) szczególnie podczas rozruchu silnika lub w celu uzyskania łagodnego startu silnika. Szczególnym przypadkiem silnika zwartego (w zasadzie obecnie głównie takie są produkowane), jest silnik klatkowy. Rdzeń wirnika w takim silniku ma kształt klatki dla wiewiórki lub chomika Uzwojenia wirnika otrzymuje się poprzez zalanie klatki aluminium, bądź (szczególnie w silnikach większych mocy) klatka wykonana jest ze spawanych mosiężnych prętów. Silnik klatkowy charakteryzuje wyjątkowo wysoka trwałość, brak przekazywania prądu do części ruchomych przez styki eliminuje iskrzenie i zużywanie się szczotek. Jedynymi elementami podlegającymi zużyciu są w nim łożyska. Jego wadą jest trudny rozruch: przy dużym (bliskim znamionowemu) obciążeniu, silnik może w ogóle nie ruszyć z miejsca, natomiast przy niewielkim lub braku obciążenia rusza bardzo gwałtownie. Regulacja prędkości obrotowej przy zasilaniu bezpośrednio z sieci jest niemożliwa. Siła elektromotoryczna w uzwojeniach wirnika powstaje gdy wirnik obraca się z prędkością inną niż prędkość wirowania pola magnetycznego. W typowych silnikach przy obciążeniu znamionowym jest to o dwa do czterech procent mniej niż szybkość wirowania pola magnetycznego (poślizg). Silnik asynchroniczny bez obciążenia uzyskuje obroty prawie równe obrotom silnika synchronicznego(poślizg<1%). Efekt wirowania pola jest uzyskiwany automatycznie w instalacjach trójfazowych, w instalacjach jednofazowych konstruuje się układy uzwojeń, w których płynie prąd z przesunięciem fazowym, co uzyskuje się przez zasilanie jednej fazy uzwojenia przez kondensator lub dodatkowe uzwojenie zwarte. Prędkość wirowania silnika zależy od prędkości wirowania pola stojana. Prędkość wirowania pola stojana zależy od częstotliwości napięcia zasilania oraz od konstrukcji uzwojeń (tzw. liczby par biegunów). Taka garść informacji dla zainteresowanych. Dodatkowo w pompach elektronicznych są; - czujnik temperatury - czujnik ciśnienia - czujnik prądu - zegar To wszystko jest analizowane przez układy regulacyjne i steruje przetwornicą częstotliwości co powoduje dopasowanie pompy do instalacji ( w dość szerokim zakresie). Należy unikać pracy poza polem charakterystyki podanej przez producenta.

O czerwonej nic nie napisano. Może w razie awarii?

Opis turbulizatora jest wcześniej w jednym z moich postów. dwa długie pręty gwintowane cztery nakrętki M8, rurka 3/8" przecięta pod katem ok.45 st. ilość sztuk zależna od ilości listków turbulizatora. Odstęp między listkami ok.8 -10 cm. Co do dymienia przy obniżonej komorze przy mechanizmie odpopielania zjawisko jest szczątkowe. Ograniczenie komory od dołu, brak może być przyczyna braku zrzutu popiołu do szuflady popielnika. Przy dokładaniu opału należy powoli otwierać klapę załadowczą, przy otwartym skróconym ciągu, oraz zamkniętym dopływie powietrza przez dolne drzwiczki. Ograniczenie komory spalania było wykonane pod katem kotła na węgiel. W chwili obecnej testuje jeszcze pewne rozwiązania, ale okazuje się, że są b. dobre, kocioł zachowuję się właściwie w całym zakresie temperatur kotła i zewnętrznych. Ten sezon zimowy to b. dobry test naszych kotłów.

Silniki pomp z magnesem trwałym są silnikami synchronicznymi. Wirnik posiada własne pole magnetyczne (magnes trwały), stąd mniejsze zapotrzebowanie na prąd. W silniku bez magnesu trwałego pole magnetyczne zostaje wywołane przepływającym prądem przez uzwojenia (silnik synchroniczny np. odkurzacza) lub też uzwojenia niewidoczne na wirniku (żłobki lub inne rozwiązanie) jest krótko zwarte (silnik asynchroniczny) stąd większe zapotrzebowanie na prąd. Silnik na wirniku musi wytworzyć "swoje" pole magnetyczne. Starsze rozwiązania budowy silników synchronicznych zakładają, że wirnik wykonany jest w postaci uzwojenia nawiniętego na rdzeniu i zasilanego, za pośrednictwem pierścieni ślizgowych i szczotek, ze źródła prądu stałego lub zmiennego. Wirniki te wykonuje się w dwojaki sposób, jako: wirniki cylindryczne (z utajonymi biegunami) lub wirniki z biegunami jawnymi. Obroty silnika synchronicznego są zgodne z z szybkością wirowania pola magnetycznego (stąd silnik synchroniczny) Silnik asynchroniczny składa się z 2 podstawowych części: nieruchomego stojana i ruchomego wirnika. Przemienny prąd w symetrycznym trójfazowym uzwojeniu stojana powoduje powstanie zmiennego pola magnetycznego dla każdej z faz w taki sposób, że wypadkowe pole jest polem wirującym. Pole to w wyniku indukcji elektromagnetycznej (stąd inna nazwa silnika silnik indukcyjny) powoduje powstanie siły elektromotorycznej w uzwojeniach wirnika, pod wpływem której płynie przez uzwojenia wirnika prąd elektryczny. Oddziaływanie pól magnetycznych stojana i wirnika wywołuje powstanie momentu elektromagnetycznego i ruch. Uzwojenia wirnika mogą być wewnętrznie połączone (zwarte - silnik zwarty) lub ich końcówki są przyłączone do pierścieni ślizgowych przekazujących przez szczotki prąd na zewnątrz silnika (silnik pierścieniowy). Wyprowadzone na zewnątrz uzwojenia są połączone przez oporniki lub zwarte. Oporniki podłącza się na czas rozruchu silnika, następnie zmniejsza się opór i zwiera uzwojenia. Oporniki ograniczające prąd uzwojeń wirnika stosuje się w celu zwiększenia momentu obrotowego i zmniejszenia prądu pobieranego przez silnik (by nie przeciążyć instalacji zasilającej) szczególnie podczas rozruchu silnika lub w celu uzyskania łagodnego startu silnika. Szczególnym przypadkiem silnika zwartego (w zasadzie obecnie głównie takie są produkowane), jest silnik klatkowy. Rdzeń wirnika w takim silniku ma kształt klatki dla wiewiórki lub chomika Uzwojenia wirnika otrzymuje się poprzez zalanie klatki aluminium, bądź (szczególnie w silnikach większych mocy) klatka wykonana jest ze spawanych mosiężnych prętów. Silnik klatkowy charakteryzuje wyjątkowo wysoka trwałość, brak przekazywania prądu do części ruchomych przez styki eliminuje iskrzenie i zużywanie się szczotek. Jedynymi elementami podlegającymi zużyciu są w nim łożyska. Jego wadą jest trudny rozruch: przy dużym (bliskim znamionowemu) obciążeniu, silnik może w ogóle nie ruszyć z miejsca, natomiast przy niewielkim lub braku obciążenia rusza bardzo gwałtownie. Regulacja prędkości obrotowej przy zasilaniu bezpośrednio z sieci jest niemożliwa. Siła elektromotoryczna w uzwojeniach wirnika powstaje gdy wirnik obraca się z prędkością inną niż prędkość wirowania pola magnetycznego. W typowych silnikach przy obciążeniu znamionowym jest to o dwa do czterech procent mniej niż szybkość wirowania pola magnetycznego (poślizg). Silnik asynchroniczny bez obciążenia uzyskuje obroty prawie równe obrotom silnika synchronicznego(poślizg<1%). Efekt wirowania pola jest uzyskiwany automatycznie w instalacjach trójfazowych, w instalacjach jednofazowych konstruuje się układy uzwojeń, w których płynie prąd z przesunięciem fazowym, co uzyskuje się przez zasilanie jednej fazy uzwojenia przez kondensator lub dodatkowe uzwojenie zwarte. Prędkość wirowania silnika zależy od prędkości wirowania pola stojana. Prędkość wirowania pola stojana zależy od częstotliwości napięcia zasilania oraz od konstrukcji uzwojeń (tzw. liczby par biegunów). Taka garść informacji dla zainteresowanych. Dodatkowo w pompach elektronicznych są; - czujnik temperatury - czujnik ciśnienia - czujnik prądu - zegar To wszystko jest analizowane przez układy regulacyjne i steruje przetwornicą częstotliwości co powoduje dopasowanie pompy do instalacji ( w dość szerokim zakresie). Należy unikać pracy poza polem charakterystyki podanej przez producenta.

Tak trzymać. Jeśli nie chcę odpowiadać to nie odpowiadam. Jeśli mam coś do powiedzenia to dzielę się wiedzą, ściśle do zadanego pytania, chyba, że temat z jakichś względów należy rozszerzyć. Jeśli zadający pytanie po odpowiedzi będzie miał nowe pytanie, to je zada. Natomiast zbyt obszerna odpowiedź rozmydli temat.

Baca przestań. Nie potrzeba nam chamów. Mam ich dość na co dzień w swoim otoczeniu. Trzymajmy wysoki poziom forum.

Kontrolka pomarańczowa (czy jak piszesz czerwona) przy przełączeniu na sterowanie manualne czyli ręczne. Jeśli chodzi i już jest to ok. Na automacie pompa dobiera sama najbardziej odpowiednie parametry pracy.

Podłączenie drugiego kotła to nie tylko wpięcie rur to również współpraca sterowników. No i dopuszczenie do pracy z naczyniem otwartym przez wytwórcę kotła olejowego.

Przy prawidłowym wykonaniu nie powinno wpłynąć na pozostałą instalację.

Aby cokolwiek powiedzieć to musisz jeszcze podać jaka nagrzewnicę masz zamontowaną (moc) oraz powierzchnie oraz wysokość hali lub kubaturę jaką ogrzewasz.

Do celów grzewczych stosuje się głównie typ 31 i 32 z ich odmianami.

Już to kiedyś zamieszczałem lub pisałem na forum Typy_w_gla_kamiennego.doc

Nic tylko robić.

Raczej poprowadziłbym niezależnie, po co ma w podgrzewaczu osadzać się kamień? No i trzeba liczyć się z producentem czy dopuszcza taką możliwość. W zasadzie w małych instalacjach nie ma potrzeby dezynfekcji instalacji c.w.u.

Bardzo uboga instrukcja.

Wyjedź do Afryki tam panują warunki zbliżone (dość luźno zresztą bo jest cieplej) do podanych przez Ciebie.

Wszystko zależy od sprężu w celu pokonania oporów tłoczenia, wyliczonej jej wartości. W kotłach stosuje się wentylatory nadmuchowe głównie chyba jako spuściznę po kotłach miałowych gdzie opory były duże. W w chwili obecnej zaczyna dominować tendencja do sztucznego ograniczenia wydajności i sprężu, poprzez zastosowanie elektroniki obniżających obroty, przysłon na wlocie wentylatorów. generalnie parametr wydajności i sprężu powinien być podobny do naturalnego ciągu tj. niewielkie nadciśnienie w komorze spalania, przy naturalnym ciągu jest niewielkie podciśnienie. Więc mógłby to być wentylator a nie dmuchawa, a generalnie to wszystko to należy do rodziny sprężarek. Odniosę się tu jeszcze do obciążenia wentylatora. Najmniejsze opory są przy zerowym przepływie. Można to porównać do ciężarówki, z ładunkiem i bez. Z ładunkiem potrzeba znacznie więcej mocy do poruszania się niż pusta, a przy braku przepływu powietrza do ciężarówki na biegu jałowym, energia jest potrzebna tylko do podtrzymania pracy wentylatora. Tak więc jak już pisał Gugus obciążeniem dla wentylatora jest masa powietrza. I płuca i odkurzacz w jego przykładzie niczym nie różni się od wentylatora. Jest to stan gdzie w komorze sprężania jest już powietrze i więcej już nie wejdzie, czyli jest stan ustalony. Przy zasłonięciu zaś wlotu wytwarza się stan zbliżony do próżni i brak jest przepływu, czyli brak jest masy powietrza obciążającej łopatki wirnika. Sytuację można odwrócić i porówna do pracy wiatraka im większy wiatr (większa masa powietrza przepływająca przez łopatki) tym moc wiatraka większa.

Tu są charakterystyki pomp. W większości rozpatrywanych na forum obiektów wystarczają w/w pompy. Z tym, że pompy alpha są tańsze i do ustawienia niektórych parametrów nie potrzeba pilota (koszt takowego to kolejne 1000zł. A wysokość podnoszenia i przepływy są wystarczające do ok. 50 kW mocy cieplnej, przy oporach do 3 m wys. podnoszenia. Dlatego ważne jest wyliczenie oporów i przepływu aby dobrać odpowiednią pompę.

Piszesz niejednoznacznie. Jeśli zapchany jest przepływ powietrza to powinien być przepływ czynnika grzewczego przez wymiennik i powrót powinien mieć zbliżoną temperaturę do zasilania. Wtedy można to wyczyścić sprężonym powietrzem oraz suchym pędzlem. Jeśli nie ma przepływu to może świadczyć ,że układ rurek jest zapchany( w danej sekcji bo z opisu wynika,że są dwie) tedy można to przepłukać wodą pod ciśnieniem.Ale może też być tak, jeśli powietrze jest pobierane z zewnątrz, że zamarzł czynnik grzejny ( gdyby był napełniony wodą). Niestety nic na ten temat nie piszesz. Gdyby tak było to trzeba rozmrozić układ (oby nie pękł ) a potem całość napełnić mieszaniną glikolu z wodą. Podejrzewam, że układ regulacyjny jest jeden (zawór regulacyjny).

Opowiedziałbym się bardzie za Grundfos alpha 2. To pompa do tych wielkości obiektów. Magna ma za duże wydajności i wysokości podnoszenia.

Poczytaj posty na ten temat. Jest wiele rozwiązań. Co do zbiornika patrzyłbym na te z nierdzewki.