kiminero

Szkodliwość polega na niepotrzebnym wprowadzaniu do układu tlenu zawartego w świeżej wodzie oraz rozpuszczonych w niej składowych tzw. "twardej" wody, co skutkuje odkładaniem się kamienia kotłwego. Generalnie w dobrze wykonanej instalacji jest to problem mało istotny, bo kontrola stanu wody w naczyniu to czynność jednorazowa "przedsezonowa" (nigdy nie proponowałbym klientowi przelewania go codziennie). Przypadków nieszczelnych instalacji lub gotowania wody nie biorę pod uwagę. Co do samej normy to enigmatycznych stwierdzeń by się kilku doszukał. Nie znalazłem nigdzie dodatkowych wytycznych do normy (opisu, rozporządzenia, uszczegółowienia itp.) co nie znaczy, że ich nie ma. Chętnie poczytam jak ktoś źródło podrzuci. W jednym z postów vernal wstawił cytat z normy, którego ja tam nie odnajduję ("pierwszy odcinek pionowy idący od kotła do naczynia ma być dłuższy niż jedna dziesiąta sumy wszystkich odcinków poziomych tego połączenia"). Byćmoże korzystamy z różnych tekstów. Ja mam PN-91/B-02413 Ogrzewnictwo i ciepłownictwo. Zabezpieczenie instalacji ogrzewań wodnych systemu otwartego. Wymagania. Jakiś czas temu nowelizowano przepisy związane z kotłem w układzie zamkniętym i niewykluczone, że tekst przeredagowano też w innych punktach. Jeśli tak jest, to poniższe traci prawo bytu. Jeżeli jednak jest tak jak niżej cytuję, to zainteresowani mogą poczytać. W tym temacie poruszono kwestię wpięcia naczynia w kocioł (jego zupełnej niezgodności z normą). Co więc mówi norma: "2.5.4 (...) Naczynie wzbiorcze powinno być umieszczone nad źródłem ciepła przy pionowym prowadzeniu rur bezpieczeństwa. Jeżeli warunek ten nie może być spełniony, np. ze względów budowlanych, długość L rzutu na płaszczyźnie poziomej, nie pionowo prowadzonego odcinka rur bezpieczeństwa nie powinna być większa niż 40 m. Jeżeli długość L > 10a, gdzie a jest długością pionowego odcinka rur bezpieczeństwa między kotłem lub wymiennikiem ciepła i pierwszym jej załamaniem, wewnętrzne średnice rur bezpieczeństwa należy powiększyć o jedną średnicę, w stosunku do wartości podanych w tabl. 2." Co to znaczy "długość (...) nie pionowo prowadzonego odcinka rur bezpieczeństwa nie powinna być większa niż 40m"? Nie więcej niż 40m pojedyńczego nie pionowego odcinka czy sumy wszystkich takich odcinków? Czy zmiany kierunku można dokonać tylko raz czy więcej? O co chodzi z tą liczbą mnogą "rur bezpieczeństwa"? Może powinno być "rury bezpieczeństwa", rozumianej jako połączenie kotła z naczyniem. Byćmoże autor określenia "rura" użył jako nazwy każdego odcinka, z którego wykonano połączenie kotła z naczyniem. Wówczas faktycznie mamy do czynienia z "rurami" bezpieczeństwa. A może domyślnie chodzi o wspólne określenie RB i RW? Tyle że na szkicu L wyraźnie przyporządkowano RB. A może o sytuację dwóch kotłów w układzie, a co za tym idzie dwóch rur bezpieczeństwa? Tylko czy te 40m dzielić wtedy na dwa? Analogicznie czytamy: "Jeżeli długość L > 10a, gdzie a jest długością pionowego odcinka rur bezpieczeństwa między kotłem lub wymiennikiem ciepła i pierwszym jej załamaniem, (...)" Czy do pierwszego załamania jest więcej niż jedna rura bezpieczeństwa, czy może należałoby zadać wyżej wymienione pytania autorowi normy? Zapytam jeszcze (bez nadziei na odpowiedź), jaka jest metoda wyprowadzenia wzorów na średnicę wewnętrzną rur bezpieczeństwa i wzbiorczej. A wyglądają one tak: rRB = 8,08 3?Q , dRW = 5,23 3?Q , gdzie Q to moc kotła w kW Wnikliwi dostrzegą, że w normie najpierw mowa jest o obliczaniu średnicy wewnętrznej rury bezpieczeństwa dRB, a tuż poniżej mamy wzór na promień ("er", piszę fonetycznie, bo edytor tego forum ciąg znaków "nawias er nawias" widzi tak: ? ). Czyli co właściwie obliczamy? Reasumując. Większości można się "intuicyjnie" domyśleć ale jak ktoś bierze się za porządkowanie zasad, to nie powinien zostawiać żadnego marginesu interpretacyjnego lub wyraźnie określić zakresy dopuszczalnych odchyleń. To tyle w temacie "dobrze" napisanej normy. P.S. Układ otwarty nie jest przestarzały. To tylko jedna z alternatyw budowy układu. Ma wady i zalety podobnie jak układ zamknięty. Osobiście skłaniam się do przewagi zalet. Wszystko zależy od tego na jakie funkcjonalności układu położymy nacisk. Pozdrawiam P.S. #2 Zgadzam się z automatykiem, że można zbudować układ wbrew normie a mimo to bezpieczny (oczywiście nie namawiam). Jeśli już dochodzi do tragedii, to rolą prokuratora jest powołanie biegłego nie po to by znalazł odstępstwa od normy, ale po to by określił jej bezpośrednią przyczynę. Jednocześnie zachowawcze stosowanie się do postanowień normy nic nas nie kosztuje i powinno być praktykowane, razem ze zdrowym rozsądkiem i... obligatoryjnym zaworem bezpieczeństwa.

"Jak pompa ciepła pracuje to pompa cyrkulacyjna nie podaje wody pod krany, a jak przestanie pracować to pompa cyrkulacyjna podaje wodę." To jest cytat z pierwszego posta. Gdyby stał tam pęcherz powietrza nie byłoby cyrkulacji również w czasie postoju pompy ciepła, a podobno jest.

Ale przestrzeń "pracy" inna.

Tylko producenci różni, tzn. zbiornika i pompy. Ten od pompy zakładał zasobnik stojący chyba.

Skoro cyrkulacja będzie "na żądanie" to lepiej tak:

Zawory zwrotne za pompami. Różnica wysokości dno naczynia - boiler >0.3 m. Nie chodzi o różnicę w cenie zakupu, a o różnicę w energochłonności pomp. Twój wybór. Dopełnianie wpięte w powrót kotła pozwala skutecznie "wypychać" powietrze z napełnianej instalacji. Nigdy nie do naczynia. Na schemacie masz 3D po stronie wtórnej. Opcja. Jeżeli jest ci on niepotrzebny, to pompę daj na powrót. Jest też prawidłowo rozdzielona rura wzb/bezp.

Zasada grawitacyjnego przyłączenia boilera jest taka sama jak dla grzejników. Gałązka zasilania prowadzona ze spadkiem w kierunku boilera lub zapewnione usunięcie powietrza. Gałązka powrotu w poziomie lub spadek w kierunku kotła (pionu). Boiler powinien być w poziomie ze względu na złożoność geometrii dzisiejszych wężownic. Podłączenie naczynia nie jest aż takie złe a napewno bezpieczne. Nie wiem czego "czepia" się vernal. Chyba tego poziomego odcinka na początku. Materiał ocynkowany można było sobie odpuścić ze względu na koszty. Poza tym może być. I tak dobrze, że zachowano średnicę, zaś redukcji na 3/4 przy naczyniu się nie dziwię, bo trzeba się naprawdę naszukać, żeby znaleźć 20l naczynie z calowymi przyłączami. Swoją drogą producenci naczyń otwartych powinni znać wymogi normy o minimalnej średnicy 1" dla RB i nie robić szopki z otworami 3/4".

Witam. Brakuje mi tutaj odpowietrzania boilera. Spróbuj przy wyłączonej pompie poluzować śrubunek zasilania. Jak jest tam powietrze, to przy tak podpiętym boilerze problem będzie się powtarzał i trzeba zamontować automat. Do kontroli wypoziomowanie boilera i prawidłowość spadków przyłączy boilera. Byćmoże to wina perspektywy zdjęcia ale powrót jakby ma odwrotny spadek. Ewentualny odpowietrznik automatyczny ma trafić bezpośrednio na przyłącze zasilania boilera, czyli zamiast tej mufy redukcyjnej nakręcasz trójnik 32/15/32 a na nim odpowietrznik. Dopiero potem redukujesz się do przyłącza. Mozna było to zasilenie przerobić trochę mniej... zakrętasowo. Szkoda też, że nie pokusiłeś sie o pociągnięcie zasilenia średnicą 32 aż do zaworu odcięcia grzejników. Oczywiście o ile ta grawitacja jest faktycznie często wykorzystywana. Dla pompy wiadomo nie ma to większego znaczenia.

To chyba jedyny sposób. Można się jeszcze zastanowić nad przepięciem wejścia cyrkulacji pod np. zaślepkę grzałki. Jednak lepiej pokombinować wg powyższego. Anodę w miejsce grzałki a pompę bezpośrednio w połowę zbiornika jak to vernal wymyślił. Jest to o tyle lepsze, że pozostaje w zgodzie z zaleceniem producenta, które mówi o wpięciu pompy max w połowie ogrzewanego zbiornika (im niżej tym lepiej). Problem w tym, że masz ograniczoną przestrzeń kotłowni i do takiej przeróbki trzeba wszystko demontować (anoda ma min. 60 cm i trzeba mieć tyle miejsca po obu stronach boilera, o ile nie jest dłuższa). W przeciwnym razie boiler do tej operacji trzeba zdemontować. Przepięcie wejścia cyrkulacji wydaje się być prostsze. Jest mały minus tego rozwiązania, a mianowicie niewielka odległość przyłączy wyjścia CWU i wejścia cyrkulacji. W praktyce może być odrobinę szybsze wychładzanie "porcji" cyrkulowanej wody. Efekt ten będzie zależał od stopnia "grawitacyjnego" mieszania się wody w obrębie zbiornika oraz skutków "zawirowań" generowanych przez pracującą pompę ciepła. P.S. Człowiek czasami popada w myślenie schematczne i zapomina o możliwościach istnienia takich rozwiązań kombinowanych. Na pierwszy rzut oka czytając o pompie ciepła założyłem, że to jedyne żródło ciepła, więc schemat "musi" być zły... no i dalej to już równia pochyła :D Tymczasem generalnie wszystko jest OK a i problem sam intuicyjnie dobrze zdiagnozowałeś. Kłopoty w twoim przypadku wynikają z nieprzystosowanego zasobnika CWU do tej metody podgrzewu. Byćmoże któreś z rozwiązań powyżej okaże się trafione i problem rozwiąże. Powodzenia.

Witam. Naczynie wzbiorcze układu pierwotnego z uwagi na jego małą pojemność, wystarczy 15-20 l. To jest i tak za dużo, bo większość źródeł podaje zapotrzebowanie pojemności na poziomie 4-7 % zładu. Zakładając całkowitą pojemność układu pietwotnego na 100l, daje to 4-7 litrowe naczynie (objętości użytkowej naczynia). Przewymiarowanie naczynia wzbiorczego niczym nie grozi... Naczynie strony wtórnej należałoby obliczyć wg pojemności całego układu (grzejniki plus instalacja). 25-30 l będzie OK. Wymiennik płytowy montujesz wedle uznania natomiast wymiennik CWU poniżej kotła to rezygnacja z dobrodziejstw ewentualnej grawitacji. Na pompie woda popłynie wszędzie. Każdy zasobnik CWU typu stojącego jest maksymalnie nisko (czytaj: na posadzce). Naczynie wzbiorcze daj maksymalnie pod strop. Chcesz dać wymienniki poniżej króćca zasilania kotła, czyli twój najwyższy punkt obiegu pierwotnego to jego wyjście zasilania. Osobiście jestem zwolennikiem montowania pomp na zasileniu. Tak jak na schemacie to pompa kotłowa "wysysa" wodę z wymiennika płytowego a on sam znajduje się w strefie podciśnienia pompy. Lepiej będzie jak woda będzie wtłaczana do płyt wymiennika. Przy kotle tej mocy zrezygnowałbym z rozdziału rur bezpieczeństwa i wzbiorczej. Teraz z pompami na powrotach trochę się to może pogryźć. Lepiej będzie jak bezpośrednio z kotła wyjdziesz pod naczynie jedną rurą wzbiorczą/bezpieczeństwa i rozdziału tych rur dokonasz tuż przed naczyniem. Obie pompy jednocześnie wrzuciłbym na zasilenie i wówczas naczynie będzie po stronie ssawej pomp. Nie będzie żadnego ryzyka wtłaczania wody do naczynia. Układ wtórny może wydaje się rozbudowany ale pompa 25/60 to już jest za dużo. Spokojnie poradzi sobie 40-stka. Różnicowanie pomp po stronach wymiennika nie ma znaczenia. Jeszcze słowo o samym wymienniku. Planujesz 20 płytowy tylko ile mocy on może przekazać i w jakich warunkach? Byćmoże ma 25-30 kW przy założeniu temperatury grzewczej 90 sC np. i wysokim przepływie. Radziłbym solidnie przewymiarować wymiennik i nie 20, ale min 30 płyt. Przydadzą się też termometry kontrolne po obu stronach wymieniika dla kontroli stopnia wymiany ciepła. Po stronie wtórnej mozna się zastanowić nad centralną regulacją temperatury wody podawanej na układ (3D). Ostatecznie można zdać się na termostaty. Tam gdzie to możliwe, filtry skierowane osadnikiem do dołu. Termometr na powrocie do kotła pokaże ci stopień jego rozgrzania, chociaż przy wymienniku problemu zimnego powrotu być nie powinno.

Witam. Trzeba trochę usystematyzować. Piszesz o pompie ciepła tylko co to za pompa? Grunt, woda, powietrze? Poza tym ja chyba coś źle rozumiem, bo wygląda na to, że twoja pompa podgrzewa bezpośrednio wodę wodociągową... (brak wężownicy pośredniczącej w wymianie ciepła, jak napisał vernal). Najlepiej wrzuć foto swojej sterowni lub podaj specyfikację pompy i typ zasobnika. Tak jak na schemacie to nierealne. "Wizualnie" wygląda to na poziomy dwupłaszcz, gdzie płaszcz grzewczy podłączono do bliżej nieokreślonego "pieca". To w końcu jak ty grzejesz tą wodę, pompą ciepła, czy "piecem"? Zawór zwrotny, który zdemontowałeś musi wrócić na swoje miejsce (jest tam niezbędny) a pompa cyrkulacji wg wskazówki kolegi vernala trzeba przełożyć na rurę cyrkulacji CWU tuż przed wejściem tej rury do zasobnika i zaworem zwrotnym. Pompa tak jak na schemacie stanowi element rury zasilającej odbiorniki ciepłej wody (krany), generując tam niepotrzebne opory a jej wirnik narażony jest na uszkodzenie spowodowane silnym przepływem.

Jeżeli rury są na "wieszku", to najestetyczniej wygląda wg mnie sensownie położona instalacja miedziana (kucie rozumiem odpada). Chromowanych rurek nie znajdziesz, bo nie nadają się one do obróbki "na miejscu". Kształtki są. Giętki to jest system PEX. Skoro te 375 wat do tej pory ci wystarczało, to należy założyć, że i ta drabinka ci wystarczy. Łazienka 8 m2, czyli 375/8=46 W/m2 i jest wystarczająco ciepło! Wynik sugeruje, że to łazienka wewnętrzna (tzw. ślepa) i stąd tak małe zapotrzebowanie na energię. Pamiętać należy też o spadku wydajności grzejnika kiedy notorycznie obwieszony jest ręcznikami.

Tu się zgadzam. Trzeba się zastanowić dlaczego temperatura tak rośnie. Piszesz, że gdy 4D jest otwarty na full (100% na wymiennik), to kocioł zachowuje się OK. Pytanie jak będzie się zachowywał, gdy w sezonie letnim wyłączysz pompę CO i grzał będziesz tylko boiler. Musisz to sprawdzić w pierwszej kolejności, bo tak musisz mieć wysterowany kocioł, aby zbytniego przegrzewu nie było. Akceptowalne będzie jeżeli przy grzaniu tylko boilera, po osiągnięciu temp zadanej (55-60) dalszy wzrost temp nie przekroczy 10-15 sC (czyli max 75). Dotyczy to również pracy w podtrzymaniu, więc na lato może się okazać konieczne wydłużenie czasów między przedmuchami i/lub skrócenie samego przedmuchu. Dopiero gdy zapanujesz nad kotłem w tych skrajnych warunkach minimalnego zapotrzebowania na ciepło, możesz pomyśleć o regulacji temp na grzejnikach w sezonie zimowym. Powtórzę po raz kolejny, że 4D wyrzucić a mieszać za wymiennikiem. Schemat raczej tutaj nie potrzebny. 3D montujesz przed pompą CO, którą masz tuż za wymiennikiem, mostkujesz go z powrotem z grzejników i tyle. Do tego termometr poglądowy za pompą, by widzieć stopień mieszania. Pokombimuj z ustawieniami, bo te które sprawdzają się zimą, mogą nie sprawdzać się latem.

Kolega określił w pierwszym poście. Dodam za niego http://allegro.pl/kuchnia-weglowa-c-o-temy-12-phu-kalvis-i2322938488.html To cudo ma wężownicę schładzającą, która pozwala w miarę bezpiecznie korzystać z kuchni latem. Można jej nie podłączać, byle mieć świadomość konsekwencji palenia w kuchni bez włączonych grzejników.

Rozumiem, że te dwa dodatkowe wyjścia zasilania z kotła (główne 32 i dwa wyjścia calowe, z których jedno zaślepione a drugie ma "grupę bezpieczeństwa") to jest faktycznie zasilanie, a nie np. wężownica schładzająca. W takim wypadku należało do "najwyższego" wyjścia podpiąć bezpośrednio naczynie, dzieki czemu całe ewentualne powietrze byłoby wyłapywane już w płaszczu (naczynie jest teraz za niską średnicą podpięte). Do drugiego z calowych wyjść podpiąć zasilanie boilera a wyjście główne 32 bezpośrednio pod 4D. Zwiększenie średnicy małego obiegu prawdopodobnie unormuje pracę kotła i skoki temperatury będą mniejsze. Nie wiemy jednak tak naprawdę jakie te skoki są. Być może wystarczy pomajstrować w ustawieniach.

ZR montuje się w celu automatycznego przejścia na obieg grawitacyjny gdy pompa przestaje pracować. W tym wypadku grawitacyjnego przekazania energii na układ nie będzie. Nie chodzi o nieprawidłowość ZR tylko o sens jego montażu. Jest bo jest. Roli swojej nie spełnia. W przypadku gdy nie ma pompy kotłowej, mały obieg 4D pracuje w grawitacji. Aby był to obieg efektywny, należy zapewnić mu odpowiednio duże średnice. Grawitacyjna praca 4D w funkcji ochrony powrotu, to minimum 5/4 4D a zazwyczaj stosuje się 6/4. Mały obieg o średnicach zaworu wykonany w wersji minimalizującej opory, czyli minimum kolan, minimum odległości. Wymóg gwarancyjny dotyczy zazwyczaj zachowania określonej temp powrotu. Producenci podpowiadają rozwiązanie 4D, ale jeszcze się nie spotkałem ze sztywnym nakazem jego stosowania. Ten sam efekt osiągnąć można na wiele sposobów. U ciebie fakt zastosowania wymiennika wystarcza w zupełności. Równie dobrze spisałby się do ochrony powrotu 3D, pompa kotłowa czy bypass. Jeżeli masz termometry poglądowe powrotu, to czy kiedykolwiek w trakcie pracy kotła pojawiła się tam temperatura niebezpieczna dla niego (30-45). Sposób palenia ma oczywiście znaczenie. Dosypywanie niewielkich ilości opału, które spalane są bezpośrednio na rusztach wodnych wymaga doświadczenia palacza i może prowadzić do okresowego przegrzania płaszcza gdy odbioru ciepła na układzie brak. Byćmoże na okres "przejściowy" i podgrzew CWU należałoby zmienić ustawienia sterownika (mniejsze dawki powietrza, dłuższe postoje, większa histereza itp.). Jednocześnie gdy ze stanu całkowitego zamknięcia (otwarcia?) zaworu 4D przestawimy go nagle na 50/50, to warunki pracy układu nagle się zmienią i efekt skoku temperatury pewny. Przestawianie 4D powinno być stopniowane. Z szamotem można próbować. Sprawność kotła spadnie, ale na okresy przejściowe może to i jakieś rozwiązanie jest. P.S. Trzeba sprawdzić jak ukierunkowany jest kanał doprowadzania powietrza. Jeżeli wyłącznie pod ruszta, to układanie na nich szamotu może być problemem. P.S. #2 Śmieszy mnie stwierdzenie, że "wymogiem zachowania gwarancji jest zastosowanie czterodrożnego zaworu mieszającego". Można mieć takowy zawór na układzie i z niego nie korzystać (ustawić w pozycji rozdzału obiegów). Czy jeśli kocioł przekoroduje w okresie gwarancyjnym i przed wizytą producenta przestawię zawór na mieszanie, to gwarancja jest czy jej nie ma? Na złe spawy, marną blachę czy mokry opał żaden 4D cudów nie zdziała. Trzeba sobie zdać sprawę, że kocioł te 5 lat gwaracji przetrwa nawet bez tego zaworu. Chodzi tutaj o to, aby NAM służył jak najdłużej, nie producentowi, aby nie lała się z niego "smoła", aby efektywnie "zarządzać" spalną w nim zawartością naszego portfela itd.

Teoretycznie nie powinno być gotowania wody nawet gdy grzejesz tylko CWU. Może masz za duży ciąg kominowy lub gdzieś łapiesz tzw. "ślepy" ciąg (przez dmuchawę, nieszczelne drzwiki itp.). Ten ZR przy pompie CO to nieporozumienie. Kolejne nieporozumienie to 4D podpięty na tak małej średnicy. Jaki był cel montażu 4D? Ochrona powrotu przy wymienniku jest wystarczająca a regulować temp na układ można 3D za wymiennikiem. Robienie tego w ten sposób jest "nieregulowalne". Jak wyglądała praca układu w sezonie?

Hmmm... Wygląda na jakiś mikroprzeciek, który na bieżąco odparowuje. Trzeba by szukać śladów osadów ewentualnego przecieku (śrubunki zaworów grzejnikowych, odpowietrzniki grzejnikowe, ew. uszczelki międzyżebrowe itd.). Można też zaczekać i poobserwować układ w sezonie letnim (na zimno). Jednym słowem, nic w przyrodzie nie ginie. Nasilenie tej ucieczki ciśnienia jest "upierdliwie" małe i przez to trudne do namierzenia. Wykluczyć nie można nawet przepony lub nietrzymającego zaworu dopełniania powietrza (swoją drogą czy wielkość naczynia jest dobrana do układu i czy sprawdzano ciśnienie wstępne?). Ostatecznie można też użyć chemii do uszczelnienia. W układzie zamkniętym nie powinno mieć znaczenia w jakim miejscu wyskości układu wpięty jest kocioł, chyba że producent ma inne zdanie.

1,5 bara to nie jest zakres. Jak wygląda ten spadek w czasie i wartości (np. od 0 do 24h spada z 1,5 bara do 0). Ewentualnie jak często i w jakich ilościach dopełniasz wodę do układu. Napisz też gdzie na układzie dokonywany jest pomiar. Rozumiem też, że odczyty są przy takich samych warunkach temperaturowych i ilości odbiorników w układzie.

Pompa główna być musi. Jeżeli masz kocioł gazowy, to jest ona już zintegrowana z kotłem. Jeżeli kocioł stałopaliwowy, to na wyjściu dajesz pompę główną. Pompa na rozdzielaczu obsługuje wyłącznie podłogę przygotowując wodę o odpowiedniej temp, czyli miesza. Osobiście zrobiłbym osobne odejście na boiler (oczywiście za pompą główną). Łatwiej będzie wyizolować układ grzania CWU na lato. Poza tym regulacja przepływów na belkach przy podpiętym do nich tak "przepływochłonnym" odbiorniku, może sprawiać kłopoty (ale to tylko domysły, nie ryzykowałem nigdy w tą stronę). Pozostaje jeszcze pytanie, czy chcesz kontrolować stopień podgrzewu wody w boilerze poprzez stosowanie priorytetu np. P.S. To jak to jest, tomek kręci z Tece, czy Tece kręci z tomkiem?

Zazwyczaj meldują się tutaj ludzie, którzy trafili na kiepskich "fachowców" a ty zdaje się masz takiego, który wie co robi. Gość dobrze ci doradza i nie powinienieś marudzić. Masz dwa źródła ciepła i trzy układy odbioru o różnych potrzebach temperaturowych. Aż prosi się o sprzęgło. Nie wiem czy cię dobrze rozumiem, że zastanawiasz się nad montażem kominka w układzie otwartym, bo wtedy ten wymiennik miałby zastosowanie. Jeżeli kominek ma wężownicę schładzającą i osprzęt do regulacji ciągu, to całość zamykasz w jednym układzie. Ewentualnie dubluje się czasami naczynia przeponowe, bo to w kotle gazowym może być za małe. Wymiennik płytowy nie jest urządzeniem przestarzałym. Jest po prostu sposobem na połączenie układu otwartego z zamkniętym i tyle. Pakowanie go do układu w twoim wypadku to komplikowanie sobie życia, chyba że nie ufasz "nowoczesnym" metodom zabezpieczenia kominka przed zagotowaniem (patrz uwagi automatyka wyżej) i stąd twoje ciągoty w kierunku "starego" dobrego układu otwartego. Tylko jak to pogodzić z twoimi obawami o "przestarzałość" tego rozwiązania? No i po co wtedy kominek z przeznaczeniem do układu zamkniętego (droższy)? Najlepiej będzie jak dokładnie opiszesz jak ty widzisz ten układ. Podaj wszystkie oczekiwania, przewidywane warunki eksploatacji lub nawet wrzuć odręczny schemat. Wtedy można się będzie do czegoś odnosić (krytykować np.). Na tą chwilę i na podstawie tych informacji doradzam sprzęgło w układzie zamkniętym. Na wymienniku też da się to zrobić ale czy taniej, to już bym się zastanawiał. Tak czy inaczej użycie wysokotemperaturowego źródła ciepła (nawet sporadyczne), wymaga wmontowania w układy odbioru mieszaczy 3D (napewno podłoga {a może RTL-e skoro tylko dwa małe obiegi?}, grzejniki jeśli brak termostatów lub będzie sterowanie pogodowe, boiler nie potrzeba). Wybór rozwiązania to zawsze kompromis oczekiwań komfortu użytkowania i ostatecznych kosztów.

Jeśli chodzi o kamień na filtrach, batariach itd., to wymiana rur nic nie da. Po prostu masz twardą wodę i czy doprowadzisz ją do kranu stalą, miedzią czy tworzywem, to na tych elementach i tak będzie się osadzał. Musiałbyś pomyśleć o filtrowaniu wody.

Im większa chropowatość tym szybciej i intensywniej odkłada się kamień. Do wody użytkowej miedź wyjdzie bardzo drogo, ponieważ nie należy za bardzo redukować średnic. Za małe średnice to duże prędkości przepływu i kształtki mogą się "wypłukiwać". Skąd ta informacja o ocynkowanej stali, że 10 lat i sito, nie wiem. automatyk musiałby to doprecyzować. Zdecydowana większość przyłączy wodomierzowych posiada ocynk w zaleceniach. Ja też mam ocynk w instalacji, założony jakieś 10 lat temu i sita nie mam. Dużo może zależeć od wody. U mnie jest raczej twarda ale to wielkopolska. W innych rejonach może być gorzej. Ocynku bym się nie bał ale PP też jest OK.

Panowie! Dyskusja cokolwiek jałowa i generalnie zaśmieca autorowi temat. Proponuję założyć własny wątek lub to bezproduktywne mordobicie zakończyć. Zarówno automatyk jak i montez mają rację z punktu widzenia własnych doświadczeń i światopoglądu. Pierwszy ufa technice wierząc w jej niezawodne działanie i proste sposoby zabezpieczenia ewentualnego braku energii elektrycznej. Drugi jest zdeklarowanym zwolennikiem ideii redundancji (mądre słówko, którego nauczyłem się od vernala ;) ). Mówiąc krótko, to chodzi o zwiększanie bezpieczeństwa działania układu na drodze dublowania systemów lub nawet ich potrajania. Pewnie z powyższego akapitu każdy z panów wywnioskuje, że to ON jednak ma rację, a ten DRUGI to ignorant. Na obecnym poziomie dyskusji do kompromisu daleko. P.S. Wielokrotne punkty ujemne to już czysta złośliwość.

Zgaduję, że chodzi o miejscowe przewężenie na "rurarz" 1 cal. Za mało informacji. Prawdopodobnie do tej pory pracowało to na grawitacji z dwucalowym rozejściem. Pytanie, jak jest wpięte naczynie, czy boiler to nowy nabytek i wcześniej go nie było, czy grawitacja ma działać jak do tej pory itp. Więcej szczegółów lub foto, jak kolega prosi.