Pierwszy sezon palę w piecu Iskra 30kW (Zgoda Wieprz) i narazie nie bardzo mogę dojść do ładu z jego optymalnymi ustawieniami. Piecyk zasila 11 grzejników i ok. 50 m2 podłogówki w domu o powierzchni 225 m2. Sterownik ST77, podłogówka mieszana zaworem 3d ze sterownikiem pogodowym, zaworu 3d na powrocie CO narazie niestety nie mam.

Cały czas próbuję dobrać optymalne parametry podawania paliwa i powietrza, ale coś nie bardzo mi to wychodzi.

Podając paliwo w mniejszych porcjach, ale częściej, uzyskuję dobre dopalenie ekogroszku i popiół jest szary i sypki (Kazimierz-Juliusz), ale warstwa żaru jest cienka i piec wolno dochodzi do temperatury zadanej i potem bardzo szybko spada (mało żaru?). Spalanie przy takich ustawieniach też jest moim zdaniem o wiele za duże jak na te temperatury zewnętrzne (nawet 40 kilo!). Kiedy ustawiam podawanie na długi czas (2 minuty - to jest fabryczna nastawa od producenta) i wydłużam czas przerwy (np. do 3-4 minut), to kocioł błyskawicznie osiąga temperaturę zadaną, przekracza ją o 5-6 stopni i bardzo długo stoi w podtrzymaniu (dużo żaru?). Spalanie przy takich ustawieniach jest 2 razy mniejsze niż przy opisanych wcześniej (20 kilo to max.). Problem jest tylko w tym, że jest strasznie dużo spieków i cały żar na palenisku "przykleja" się do niego, a kolejne porcje paliwa zamiast przepychać go do popielnika usypują co raz większą górkę. Nadmuch powietrza jest na tyle mocny, że przebija się jakoś przez ten stos paliwa (dmuchawa na 4 biegu z 10 możliwych, a klapka otwarta na ok. 2 cm). Na zdrowy chłopski rozum wychodzi, że druga opcja jest lepsza, bo temperatura jest, podtrzymanie długie też i spalanie małe na dodatek :-) Tylko te spieki :) No i potrzeba zaglądania do kotłowni ze dwa razy dziennie, żeby "odkleić" żar od rusztu. Z góry wielkie dzięki za rady dla początkującego palacza!

Spiekanie się popiołu i tworzenie spieków żużlowych następuje w wyniku zbyt wysokich temperatur w strefie żaru (zbyt intensywne napowietrzanie złoża paliwa). Radziłbym zmniejszyć siłę nadmuchu.