kiminero

Rura bezpieczeństwa ZAWSZE na zasilaniu (ma być połączeniem "góry" kotła z naczyniem). Jeśli dodatkowo prowadzona jest rura wzbiorcza, to ona jest właśnie wpinana w powrót kotła. O ile masz tylko jedną rurę między kotłem a naczyniem i jest ona połączona w powrót, to "drugi" hydraulik wprowadził cię w błąd z tą przeróbką. Jest gorzej niż było. Tłumaczenie, że od 20 lat jest OK nie znaczy, że jest dobrze. Po prostu nie doprowadziłeś w tym okresie do sytuacji ekstremalnej, gdy "przepisowe" podłączenie naczynia ratuje ludziom życie i mienie. Wyobraź sobie gwałtowne gotowanie wody w kotle i ogromne ilości pary z tym związane. Jeśli rura bezpieczeństa jest na zasilaniu, to para ta "naturalnie" odprowadzana jest ku górze (jak to bąbel w wodzie) i uchodzi do atmosfety otworem odpowietrzającym naczynia. Jeśli zaś naczynie podłączono tylko do powrotu, to z punktu widzenia funkcji "wyrównawczej" ciśnienia i kompensacji zmian objętości jest OK, ale gdy dojdzie do gotowania, to para nie ma gdzie ujść i gromadzi się w "załomach" instalacji. To zaleganie pary generuje bardzo duże wyrzuty wody z układu oraz POTĘŻNE uderzenia hydrauliczne. Kto słyszał coś takiego, ten nabiera respektu do niewielkich nawet, z pozoru bezpiecznych układów grzewczych. Nie wspomnę o całkiem realnej możliwości rozerwania kotła i przypominam, że parą to się kiedyś napędzało lokomotywy ciągnące setki ton ładunku. Na ewentualny zarzut "starszenia" ludzi odpowiadam, że robię to z pełną premedytacją i apeluje po raz kolejny o montowanie na każdym kotle zaworu bezpieczeństwa, nawet jeśli kocioł ten pracuje w układzie otwartym.

Jeśli już ma być pompa kotłowa, to nie potrzebny ci zawór 4d. Wystarczy do regulacji w kierunku układu założyć zawór 3D, a pompę kotłową jako zwykły bypass. Słusznie zauważyłeś, że w rozwiązaniu jak wyżej trzeba pamiętać o właściwym zbilansowaniu przepływów tylko po co sobie życie utrudniać. Jeśli 4d już masz, to w połączeniu z siłownikiem plus sterowanie, powinien sobie poradzić bez pompy o ile jest minimum 32.

To JEST układ całościowo otwarty. Przed realizacją pochwal się planami.

Warunek #1 - ma być chroniony kocioł przed niską temperaturą wody powrotnej Warunek #2 - ma być chroniony PEX przed wysoką temperaturą Warunek #3 - ma być termostat pokojowy Dla tych trzech warunków to ja widzę układ jak niżej: 1. Ochroną powrotu kotła zajmuje się termostatyczny zawór 3D w połączeniu z pompą kotłową, która pracuje zawsze. Zawór 3D ma stałą nastawę fabryczną, którą należy dobrać do zakładanych parametrów zasilania. Gdy wybierzesz zawór o nastawie 45 sC, to dopiero gdy kocioł rozgrzaje się do 45, zacznie się on otwierać na układ (pełne otwarcie zazwyczaj 10 stopni później, czyli przy 55). 2. Skuteczna ochrona PEX-a może być realizowana przez: -termostat przylgowy wyłączający pompę po przekroczeniu temp awaryjnej http://allegro.pl/listing/listing.php?string=termostat+przylgowy -zamontowanie dla układu grzejnikowego zaworu mieszającego termostatycznego o regulowanej nastawie (np. 45-60 sC) http://allegro.pl/afriso-atm-363-termostatyczny-zawor-mieszajacy-1-i3215046348.html - zamontowanie dla układu grzejnikowego zaworu mieszającego 3D z siłownikiem i sterowaniem do niego 3. Przy termostacie pokojowym sterującym pracą pomp, zawsze dochodzi do silnych zaburzeń nie tylko temperatur wody ale i przepływów. Do wyeliminowania tych zaburzeń najlepiej nadaje się sprzęgło hydrauliczne separujące źródło ciapła od układu. Dzięki niemu dla kotła nie ma znaczenia ile aktualnie pomp pracuje po stronie odbioru, bo ważna dla niego jest wyłącznie pompa kotłowa. Przepływ przez kocioł jest stały pod względem wartości przepływu i temperatury powrotu (w granicach nastaw, czyli minimum 45, maksimum zadana na sterowniku). Można ewentualnie przenieść obieg CWU na stronę kotła, tak aby latem pracowała tylko pompa boilera (wpięcia zasilania i powrotu bezpośrednio w kocioł). Każde inne rozwiązanie niesie ze sobą jakieś ograniczenia. Tylko rozwiązanie jak wyżej trzyma wszystko pod stałą kontrolą wymienionych trzech warunków. Źródłem "problemów" twojego układu jest termostat pokojowy, który został po prostu domontowany do układu nieprzygotowanego na ten typ sterowania.

majschi przetestował swojego PEXa na 120 sC, więc może nadaje się nawet na ogrzewanie parowe... Osobiście mam ograniczone zaufanie do stosowania PEXa z kotłem węglowym na zasadzie prostej alternatywy dla stali czy miedzi. Każdy producent ma nadruki o tej samej treści, którą wszyscy znamy, jednak trzeba mieć ograniczoną wyobraźnię ufając w jednakowe właściwości dostępnych na rynku produktów. Niestety rzadko mamy dostęp do rzetelnych wyników badań nad wpływem zmian warunków pracy rury oraz jak to wygląda w osi czasu. Takie parametry udostępnił min. Uponor (to tylko przykład, nie reklama!) i jasno wynika z nich przewidywany maksymalny czas pracy dla rury PE-RT. Dla układu grzejnikowego określono próg 35 lat przy pracy z czynnikiem 60 sC. To naprawdę dużo, ponieważ jest to czas roboczy, do którego należy dodać (tak to rozumiem) czasy przerw w użytkowaniu, np. okresy letnie. Jednocześnie są wyraźne ostrzeżenia przed użytkowaniem rury w temperaturach awaryjnych powyżej 100 sC. Według nich max czas pracy w takich warunkach to 100 godzin liczonych sumarycznie dla 50 lat eksploatacji przy czym nie dłużej niż 3 godziny pracy ciągłej. O ile użytkownik zapewni właściwe warunki pracy dla tej technologii, to będzie miał spokój na lata. Typowe zabezpieczenie to termostat awaryjny (bimetal) włączony w szereg z zasilaniem pompy CO z ustawionym progiem maksymalnym, np. 80 sC (dla grzejników). Dzięki niemu pompa CO zostaje wyłączona gdy temperatura ta zostanie przekroczona i dopiero po spadku o wartość histerezy ponownie jest uruchamiana (zazwyczaj histereza 5 sC, czyli 75 sC). Ewentualnie mądry sterownik. Jeszcze słowo do schematów. Dlaczego pompa podłogi żeruje na pompie CO? Boiler tylko na grawitacji może się udać ale nie musi. Lepiej jest wpiąć go od strony zasilania bezpośrednio w rurę bezpieczeństwa, co go skutecznie odpowietrzy i poprawi szanse grawitacyjnego działania. Średnica musi być oczywiście duża. Z rurami PP to twoje ryzyko. Powinna być stal przynajmniej w obiegu kotłowym i naczynia. Różnicówka może być raczej źródłem problemów niż zabezpieczeniem. Przy zastosowaniu PP i PEX lepiej aby w chwili braku zasilania przepływ na układ nie miał miejsca, ponieważ bezwładność kotła podniesie temperaturę , a tego właśnie nie chcesz dla PEX-a. Albo układ podtrzymania napięcia, albo niech się nawet gotuje, byleby w kierunku naczynia.

Jak masz plan przepinać źródła ciepła dla boilera, to pamiętaj o zabezpieczeniu tego "wyciętego" układu solarnego naczyniem wzbiorczym zamkniętym. Ogólnie to konieczne będzie przeszkolenie "personelu" domowego jak robić to bezpiecznie. Upierdliwe będzie też coroczne opróżnianie układu (na ile skuteczne), tak aby kolektor nie zamarzł. Dużo "wajchowania" sobie na kark szykujesz. Pozostaje jeszcze kwestia przepinania sterowania pompą CWU. Dosyć karkołomnie to to wygląda... Zero automatyki... a wiek XXI... Taki "system gospodarczy" budowy układu CO. Nie mam nic przeciwko, byle robić bezpiecznie. Funkcjonalność to rzecz wtórna i jej poziom w takich przypadkach i tak spadnie na twórcę/użytkownika. Pozdrawiam i powodzenia życzę.

Jeśli chcesz przez dłuższe okresy grzać grawitacyjnie, to zwykłe zawory termostatyczne sie do tego nie nadają. Muszą być takie o zwiększonym przepływie. Jeśli masz wydać kasę na drugą pompę i w planie masz solary, to lepiej zaiwestuj w większy zasobnik CWU o pojemności min 200-250l. Dla solara bedzie to oznaczało większe możliwości akumulacji i stabilizację pracy. Jednocześnie w sytuacji zwiększonego poboru CWU zmniejszy się ryzyko jej braku. Obecność dodatkowej pompy ładującej boiler od strony kotła nie ma żadnego znaczenia dla układu solarnego, ponieważ jest to niezależny, autonomiczny obwód grzewczy (zalany płynem solarnym) z własną pompą. Z tego min. powodu musisz w tym wypadku nabyć zasobnik CWU z podwójną wężownicą, dolną podłączasz do solara, górną do kotła. Biorąc pod uwagę dalszą perspektywę montażu kolektora, sugeruję do tego czasu spiąć obie wężownice w szereg lub tymczasowo podpiąć się z kotłem pod wężownicę dolną.

Oczywiście, że jedna pompa wystarczy. Jednak gdy jest jedna pompa, regulowanie temperatury za pośrednictwem 3D traci sens. Tylko termostaty. Nowoczesne rozwiązania niestety kłócą się z zasadami wydajnego obiegu grawitacyjnego. Coś za coś. Można kombinować z obejściami ale to już komplikowanie układu.

Pompa boilera musi mieć własny powrót wpięty między kotłem a pompą CO. Inaczej pompa CO może przeciągać wodę przez boiler nawet gdy pompa CWU stoi. Bardziej do zastanowienia niż do "pewnej" realizacji jest myśl zastosowania 3D w funkcji rozdzielania, ale rozdzielania powrotu. Nie robiłem takich "myków", chociaż teoretycznie powinno działać. Obieg grzejnikowy tego układu ma stały przepływ równy wydatkowi pompy, zaś obieg kotłowy ma wartość przepływu różną w zależności od wychylenia 3D. Ma to nawet plusy związane z ochroną powrotu, ponieważ część "zimnej" wody powrotnej przekierowywana jest na układ. Niech się inni wypowiedzą co sądzą o szansach prawidłowego działanie tego rozwiązania.

Śmieci najlepiej spala się w kominkach typu otwartego. Ewentualnie na grillu. Idzie długi weekend to będziesz miał okazję.

24 l pojemności, teoretyczny wydatek 4000 l/h, czyli zwykły minihydrofor ogrodowy. Według mnie najbardziej istotne jest z jakiej głębokości będzie pobierana woda. Im niżej lustro od hydrofora, tym wydajność mniejsza. Dla wartości ciśnienia na "hydrancie" nie ma znaczenia zwiększanie średnicy dopływu z hydrofora, zwłaszcza na tym 1 m odcinku. "Wąskim gardłem" jest 1 calowe wyjście pompy, które z dużym zapasem obsłuży jej małe możliwości. Jedynym sposobem zachowania stałego ciśnienia na końcówce węża, jest takie dobranie wypływu aby pompa nadążała "stratę" objętości wody hydroforze uzupełniać na bierząco. Ponieważ urządzenie już posiadasz, najprościej będzie ustalić to eksperymentalnie. Innymi słowy musisz sprawdzić ile można max podpiąć zraszaczy, by pompa utrzymywała zakładane 0,4 MPa.

Chcesz grzać wodę w boilerze prądem, to zamykasz tylko zawór zasilający, który ci zaznaczyłem wyżej. Zrób to i się przekonaj. Nic nie "wybuchnie" i nic "grzało" nie będzie (poza boilerem rzecz jasna).

Wszystko prawda, ale trzeba pamiętać o takim ustawieniu progu wyłączenia pompy, by nie wyciągnęła temp z boilera gdy w kotle już wygasa. Standardowo pompy wyłączają się gdy na kotle temp spada do 30-35 sC. Do tego momentu cały czas pracują i gdy już się zatrzymają, to woda w boilerze też wiele więcej nie ma. Należałoby próg wyłączenia podnieść do min 45 a reszta energii kotła rozejdzie się grawitacyjnie lub w przypadku sporego bezwładnościowego skoku pompa CO włączy się ponownie.

Zawór zwrotny nie załatwi sprawy jeżeli masz "głupawy" sterownik, który nie steruje pompą CWU różnicowo. Jak chcesz mieć dwie pompy, to sterownik musi tak sterować pompą boilera, aby ta nie załączała się gdy na kotle jest mniej niż na boilerze. To częsta sytuacja w kotłach zasypowych palonych cyklicznie. Przy tak krótkim obiegu nie ma znaczenia czy pompa będzie na zasilaniu czy na powrocie. W twoim wypadku raczej na zasilaniu, ponieważ jeśli rysunek odzwierciedla stan faktyczny, to na boilerze musi być automat. Pompa na powrocie mogłaby wtedy zaciągać przez niego powietrze.

Jest OK. Możesz bezpiecznie włączyć grzałkę.

Trudno sobie wyobrazić brak tego zaworu, ale opis "coś tak jakby" to za mało by jego obecność potwierdzić. Co jak niżej:

Tak, o ile masz zawór bezpieczeństwa CWU 6 bar (pod boilerem).

Przy 4D być powinna, aby grzać wodę na wysokiej temp a nie tej zmieszanej za 4D. Błędów jest więcej: złe podpięcie naczynia, złe podpięcie 4D, brak termometrów poglądowych (bo na jakiej podstawie ustawiasz 4D?). Obowiązkowo zamknij zaznaczony niżej zawór.

Jeżeli latem nie masz zamiaru korzystać z kotła do podgrzewu wody w boilerze, to lepiej zmknij zawór zasilania CO zasobnika (ten górny, nad grzałką). Będzie pewność, że gorąca woda podgrzana elektrycznie nie wytworzy grawitacji w obiegu grzewczym CWU. Zamykać nic nie musisz, jeżeli masz osobną pompę do boilera i zawór zwrotny za nią. Do czasowego sterowania grzałką np. coś takiego: http://allegro.pl/programator-czasowy-lcd-wlacznik-timer-3600w-16a-i3098580953.html Do nabycia w większości sklepów z AGD i elektronarzędziowych.

Vernal to tak ma, że jak już raz zacznie kręcić nosem to amen! Czujnik w podłodze daje po prostu większe pole manewru dla programisty i użytkownika. Jestem za. Byćmoże jest to tylko inne podejście do tego samego problemu, ale reakcja rynku pokaże funkcja się spodoba. "Pasjonatów" oszczędzania Tomek nie przekona.

W twoim przypadku bezpiecznym rozwiązaniem jest przeniesienie pomp na powrót, tak aby droga do naczynia nie była niczym zagrodzona. Zabezpieczenie, o którym piszesz dotyczy wyłącznie odcięcia dmuchawy w sytuacji awarii czujnika elektronicznego. To tylko jedna z możliwych przyczyn zagotowania kotła. Dużo groźniejsze są te "mechaniczne", np. przeciąganie temperatury ciągiem kominowym, pozostawienie niedomkniętych drzwiczek popielnika, rozszczelnienie drzwiczek, itp. Samo gotowanie przy właściwie wpiętym naczyniu nie jest groźne. Prawdziwe niebezpieczeństwo to sytuacja gdy ci naczynie zamarznie. Wtedy ostatnią "linią obrony" jest zawór bezpieczeństwa, który nie dopuści do wzrostu ciśnienia i rozsadzenia kotła. Montuj ZB 1,5 bara. Z pompami na powrocie wiąże się większe ryzyko zaciągania powietrza przez znajdujące się na układzie automaty odpowietrzające. Jedynym wyjściem zapobieżeniu temu, byłoby umieszczenie naczynia wg PN dla układów z pompa na powrocie, czyli 0,7*h powyżej punktu najwyższego obiegu wody, gdzie h to wysokość podnoszenia pompy. Nierealne dla większości układów. Jeśli więc układ masz odporny na zapowietrzanie to spokojnie pompy na powrót. To co narysowałeś działało będzie, bezpieczne nie będzie. Taką samą sytuacje miałeś wcześniej, ponieważ ktoś przerobił bezpieczny układ grawitacyjny na układ pompowy z pompą na zasilaniu bez przerabiania naczynia.

Z tą miedzią to różnie jest. Zakazem bym tego nie nazwał, a jeśli jest zakaz, to trzeba to powiedzieć producentom wężownic schładzających, boilerów z wężownicami spiralnymi, producentom wszelkiej armatury z mosiądzu (miedź +cynk), producentom wodnych nagrzewnic, itd. Idealnie byłoby zachować jednorodność materiału ale to niemożliwe. P.S. Niewspominając nawet o systemach CO wykonanych z rur miedzianych miękkich, którymi wykonuje sie przyłącza rozdzielacz-grzejnik oraz pętle ogrzewania podłogowego.

Mały edit do powyższego. Do zestawu potrzeba jeszcze zasilacza 5V za 159 zł. Wg innego sklepu wychodzi więc tak: 567 + (3 x 168) + 159 = 1230 Do tego jakaś skrzynka el do montażu tego ustrojstwa na szynie DIN, siłowniki po 99 zł/szt. i może zamkniemy się 2 tys... Jednak sporo. Zyskuje się głównie prostotę i niezależność sterowania, co dla tych, którzy nie lubią bawić się w szukanie dobrej krzywej i przepłwów, nadal może być atrakcyjne. Jeszcze jedną zaletą sterowania strefowego jest zminimalizowanie ewentualnych błędów i przybliżeń obliczeniowych. Projektuje się dla pewnych założonych warunków pracy (temp zewn., temp wew., temp podłogi, temp zasilania, delta t, itd.) z nadzieją, że eksrapolacja wyniku dla innych warunków pracy układu, będzie proporcjonalnie właściwa. A bywa różnie...

Chciałbym zapytać o opinię ewentualnych użytkowników Czeskiego produktu firmy Elektrobock do bezprzewodowego, strefowego sterowania ogrzewaniem podłogowym. Ewentualnie co sądzicie o tym systemie. Niżej instrukcje dwóch podstawowych elementów sterowania, czyli termostatu strefowego oraz jednostki wykonawczej. Ceny nie są specjalnie "zabójcze" jak na wersję bezprzewodową. Przy założeniu, że mamy OP podzielone na trzy strefy, to wychodzi 635 + (3x188)=1199 (wg cen jednego ze sklepów internetowych). Siłowników nie liczę, bo są potrzebne niezależnie od tego co nimi steruje, aczkolwiek w zależności od wykonania może być potrzebna jedna sztuka na każdą pętlę (lub strefę), co też swoje kosztuje. Piszę o tym, ponieważ pogodówka to tylko 3D z siłownikiem i kosztowo nie ma co tutaj porównywać. Podoba mi się wybór między sterowaniem PI lub ustawianą histerezą (0,1 - 5 sC) oraz gotowość do rozbudowy systemu. Po zakupie jednostki centralnej można np. sterować również bezprzewodowymi głowicami elektronicznymi na grzejnikach i całą masą innych domowych urządzeń elektrycznych. Nie jestem zwolennikiem takiego "gadżetowania" domu ale pasjonatów "pilotowania" własnego lokum jest pewnie sporo. Mnie zainteresowało sterowanie strefowe OP, które nie wymaga drogiej jednostki centralnej i może działać autonomicznie w oparciu tylko o te dwa podstawowe elementy. Można oczywiście zacząć od sterowania całego OP jednym termostatem, bo do jednego z wyjść strefowych (max 9) można podłączyć do 10 siłowników. Gdyby zaszła konieczność wydzielenia strefy, to dorzuca się kolejny termostat strefowy i podpina przypisane mu siłowniki. Jeszcze słowo do autora tematu. Zacznij od sterowania pogodowego (dużo tańszego w wykonaniu) i jego ewentualnego "doregulowania" właściwą krzywą oraz korektami przepływów na pętlach. Gdy to cię nie zadowoli, to zainwestujesz w system bezprzewodowy. PH-BP1-P9.pdf PH-BP1-V.pdf

To zbiornik pojemnościowy ze spiralną wężownicą miedzianą lub kilkucalowa rura i taką samą spiralą. Dla grawitacji to i lepiej o ile rurarz małego obiegu nie będzie zaniżony.