Instalacja centralnego ogrzewania zaprojektowana w układzie rozdzielaczowym od instalacji centralnego ogrzewania zaprojektowana w układzie równoległym .

Podam tu definicje dla c.w.u. ale chodzi tu o zasadę a ta jest taka sama a zaoszczędzi mi to pisania. W instalacji c.o. dotyczy to zarówno zasilania jak i powrotu. Poza tymi dwoma układami mamy jeszcze układy układ pierścieniowy i układ mieszany – czyli trójnikowo-rozdzielaczowy

- układ trójnikowy (równoległy) – przewody instalacji wody zimnej i ciepłej w pomieszczeniu rozprowadzane są przy pomocy tzw. gałązek; najprostszy i najczęściej stosowany; rury prowadzone są w posadzkach lub bruzdach ściennych; jego zalety to m.in.: ekonomiczność (niewielkie zużycie rur), możliwość instalowania w istniejących szachtach instalacyjnych, zasilanie w wodę za pomocą jednego przewodu kilku punktów czerpalnych, pojedyncze podłączenia do punktów czerpalnych. Wadą tego rozwiązania jest możliwy spadek ciśnienia wody w momencie uruchomienia kilku punktów czerpalnych, a także fakt, że w razie awarii od dostępu do wody odcinane są wszystkie odbiorniki. Występuje też duże zapotrzebowanie na złączki.

- układ rozdzielaczowy – gwarantuje stabilne ciśnienie we wszystkich punktach poboru wody – straty ciśnienia są niewielkie, łatwe jest też ich obliczanie oraz wymiarowanie średnic; rury rozprowadzane są w posadzkach lub bruzdach ściennych od rozdzielaczy do każdego punktu czerpalnego bez żadnych połączeń, trójników ani innych kształtek; charakteryzuje się tym, że planowanie instalacji jest proste; pozwala na odcięcie dowolnego przyboru przy zachowaniu niezakłóconej pracy pozostałych; podstawowym mankamentem jest duże zużycie rur;