Otyniak

"Gersik" - dzięki za rady. Zrobie tak jak sugerujesz, tzn. przełoże zawór za pompę, a w miejscu gdzie był teraz zostawie trójnik (może sie przydać) - koszty minimalne i tylko 1 przeróbka na rurach... Mam nadzieję, że to wystarczy, bo podłączenie bojlera "po bożemu" będzie znacznie trudniejsze. Po 1) pompa jest na niską temperaturę (na zasilaniu pewnie szybko padnie), po 2) została zamontowana w jedynym dostępnym miejscu, między naczyniem ekspansyjnym instalacji solarnej, a rurami od solarów, która blokuje poprowadzenie rury - musiałbym wyjechać troche bojlerem i przedłużać wszystkie przyłącza - rzeźnia :unsure:

"Gersik", czy chodzi Tobie o to, zeby najpierw zostawić trójnik odkręcony (bez odpowietrznika) i dopiero jak się woda przeleje to dopiero zakręcić odpowietrznik? Mam obawy, że to sie nie uda. Ciśnienie słupa wody nie będzie zbyt duże, za to w kilkunastometrowej wężownicy opory przepływu będą spore. Czy uważasz, że mimo tak przerobionej instalacji (po poprawnym odpowietrzeniu) ciepło i tak będzie uciekać z bojlera? Jeszcze zaświtał mi pomysł, żeby na dole do trójnika zamontować zawór spustowy, do którego dołaczyć wąż ogrodowy, żeby w ten sposób napełnić instalację (puszczam wodę, a u góry odkręcam odpowietrznik i czekam aż wypłynie - wtedy zamykam zawór spustowy, zakręcam odpowietrznik i powinno być ok). Tak czy inaczej pomysł z trójnikiem jest dobry. Wmontuje go w to miejsce, gdzie na rysunku jest zawór zwrotny (tu nie musze nic zmieniać); ale gdzie dać zawór (przed, czy za pompą? na odcinku pionowym, czy poziomym?). No i czy ten zawór rozwiąże mi problem z rozładowaniem bojlera? Chce to już zrobić w wersji ostatecznej, więc proszę o Waszą opinie. Mam kupiony zawór sprężynowy, więc na razie zamontuje ten - w razie problemów, mogę później wymienić na klapowy, rozmiar chyba podobny... Jeśli chodzi o separator to chyba będzie on stanowił dodatkową "przeszkodę", więc pompa będzie miała jeszcze trudniej. Poza tym wydaje mi się, że separatory służą do odfiltrowania pozostałości powietrza po wcześniejszym odpowietrzeniu instalacji (jesli się myle to mnie poprawcie).

Też brałem pod uwagę takie rozwiązanie. Ale nie do końca czuje jak to zadziała... Co "wypchnie" powietrze z węzownicy? Teoretyzuje: pompa będzie za zaworem i w przypadku zapowietrzenia nie jestem pewien czy pompa pociągnie z taką siłą, zeby go otworzyć bez wody. Docelowe przeniesienie zaworu za pompę + ew, trójnik, odpowietrznik, itp. również wchodzi w grę... - tylko się upewniam, że wszystko zadziała i nie będę znów musiał przerabiać. No własnie problem z grawitacją jest tutaj kluczowy :) Wg mnie jeśli zastosuję zaworek ze sprężynką to powinien on zabezpieczać zarówno przez przepływem "wstecz", jak również w kierunku ładowania przy wyłączonej pompie. Dla dodatkowego "utrudnienia" mogę go docelowo zamontować na odcinku pionowym, tylko najpierw sprawdzę czy teraz będzie działać ładowanie.

Jest to jakieś rozwiązanie - niestety kłopotliwe i kosztowne, bo muszę zmienić podłączenia i pompę (bo ta jest na stosunkowo niską temperaturę - chyba 75 stopni); a najgorsze, to rozwiązać pewne problemy techniczno-konstrukcyjne, o których celowo nie piszę. "Gersik" masz pewnie rację, że taki "klasyczny" układ by zadziałał i pompa by wypchnęła powietrze drugim końcem wężownicy. W moim wypadku wolałbym zostać przy konfiguracji z odwróconym zasilaniem. Podejrzewam, że jak uda się napełnić układ przedstawiony na rysunku to wszystko zadziała (chyba, żeby nie zadziałało...). Inaczej mówiąc, potrzebuję "mocniejszych" argumentów żeby z tego zrezygnować i przerobić w układ klasyczny. Śledząc różne wątki na tym forum można poczytać o wielu nietypowych rozwiązaniach, których nie mozna znaleźć w ogólnodostępnych dokumentach i serwisach branżowych; może i w tym przypadku można coś innego "wykombinować"... :-)

No tak - nie napisałem o tym. Zasilanie z powrotem jest zamienione. Nie będę teraz pisał powodów takiej konfiguracji - nie mniej zostało to skonsultowane z producentem i w tej konstrukcji zbiornika - nie ma przeciwwskazań. Tak naprawdę narysowana wężownica jest wężownicą górną, która nie ma odgięcia na wejściu/wyjściu i jedyną niedogodnością tej konfiguracji jest tylko ew. nieco większa moc pompki (raczej nie jest to przyczyna wychładzania - wręcz powinno być odwrotnie...). Nie do końca rozumiem w jaki sposób przeniesienie zaworu za pompę rozwiąze problem napełniania/odpowietrzania węzownicy? Poza tym, czy zawór klapowy nie otworzy się pod naporem ciepłej wody z bojlera?

Witam wszystkich, ostatnio po sezonie trochę "pokombinowałem" z moją instalacją, żeby ją usprawnić - wyszło "jak zwykle" ;) Nie jestem hydraulikiem, dlatego prosze o poradę mądrzejszych od siebie... Do rzeczy. Zainstalowałem u siebie w kotłowni układ jak na rysunku (rysunek pokazuje tylko istotny fragment). Bojler wody jest ładowany wodą z górnych warstw bufora, który jest ogrzewany przez kocioł. Wszystko działa sprawnie, ale jest jeden niuans: po wychłodzeniu wody w buforze - bojler grawitacyjnie oddaje ciepło i woda CWU również się wychładza. Chciałem to rozwiązać przez zastosowanie zaworu zwrotnego (umieściłem, go w miejscu jak na rysunku, bo tam był filterek i wystarczyło tylko zamienić. Niestety układu nie mogę nawet sprawdzić, bo przez ten dodany zawór nie można napełnić ani odpowietrzyć wężownicy. Prosze o wasze porady jak to zrobić, lub ew. co przebudować (chociaż tego wolałbym uniknąć). Jeszcze jedno: praktycznie na każdym przyłączu jest zawór odcinający - nie rysowałem tego, zeby nie zagmatwać...

Witam, ponieważ równiez jestem użytkownikiem kotła Ultima II (21 kW) - podzielę się swoimi spostrzeżeniami z użytkowania. Kociołek mam 1 sezon; docelowo ma być opalany drewnem, ale ten sezon przeleci na węglu sortu orzech. Moje spostrzeżenia: 1) Największa wada ultimy (jak dla mnie) to mała i nieporęczna szuflada na popiół. 2) Duży plus za łatwość obsługi i czyszczenia. Żadnych problemów z rozpalaniem, czy podkładaniem. Czasami jak za dużo nasypie to lubi sobie fuknąć przez klapkę na drzwiczkach popielnika, ale to chyba normalne... 3) Obserwując jak spala się węgiel - zgodze się z przedmówcami, że nie jest to typowy dolniak. Zazwyczaj po jakimś czasie pali sie cały wsad. Robiłem testy z zatykaniem tej szczeliny nad przeglodą pionowa, ale nie widziałem za bardzo różnicy, ani w procesie spalania węgla, ani w sprawności. Jedyne miałem wrażenie, że bardziej bucha dym po otwarciu drzwiczek. 4) Najlepsze efekty osiągam przy spalaniu małych porcji węgla, przykrywających tylko ruszt; ale wiadomo, ze wymaga to częstszych wizyt w kotłowni. Plus jest taki że zużywam wtedy mniej paliwa i kocioł sie mniej brudzi. 5) Możliwe, że mam za dobry ciąg kominowy, bo jak za dużo nasypie to bardzo szybko mi sie rozpala węgiel i czasem dochodzi do takiej sytuacji że regulator odcina dopływ powietrza (zamyka dźwiczki regulacyjne) i wygasza palenisko. Wiem że raczej sie nie pochwala takich praktyk, ale przymknięcie przepustnicy na czopuchu znacznie poprawia sytuacje. Podsumowując - w tym sezonie zużyłem ok 2t węgla (nienajlepszej jakości); do końca sezonu zejdą pewnie 2,5-3t. Ogrzewam mały domek 120m2 + CWU. Wynik może średni, ale był to sezon pionierski, więc troche też sie uczyłem wszystkiego, poza tym docelowo planuje zmienić paliwo na drewno.

Witam forumowiczów, wiosną prowadziliśmy tu ciekawą dyskusję o tym czy można naczynie wzbiorcze otwarte wpiąć poniżej najwyższego punktu instalacji CO w specyficznym układzie: kocioł - bufor - podłogówka ...przy założeniu odpowiednich średnic rur pionów i obiegu grzewczego w całości wymuszonego (bez grawitacji) Niestety nie mogę znaleźć tamtego tematu :( (tutaj prośba do adminów jeśli można go odgrzebać to proszę tego posta dołączyć do całej dyskusji) Niewtajemniczonym będzie pewnie trudniej zrozumieć. Ale ponieważ dzięki radom forumowiczów udało się układ z sukcesem uruchomić - potwierdzam, że takie rozwiązanie może poprawnie pracować (na dowód dołączam zdjęcia z kotłowni), a poniżej feedback z realizacji: 1) Naczynie wzbiorcze dla bezpieczeństwa dałem o 20% większe niż wyszło z obliczeń (trochę też dlatego, że 100l udało mi sie kupić i nie musiałem go samemu wykonywać). Po całkowitym napełnieniu naczynia przy normalnej pracy pompy ładującej nie występuje przelewanie! Lekki "chlup" występuje przy starcie pompy na najwyższym biegu, ale ponieważ pompa będzie startować tylko gdy instalacja jest wychłodzona (mniej wody) to takie zjawisko nie ma zadnych konsekwencji. W tym miejscu dodam, że żeby jeszcze zyskać kilkadziesiąt cm naczynie wzbiorcze wpuściłem w strop (akurat mi się wpasowało w 4 pustaki teriva, którym spód wydłubałem młotkiem i przecinakiem) 2) Ciekawe jest to, że naczynie napełnia się wodą gorącą podczas pracy kotła bez pompy ładującej bufor (grawitacja w obwodzie kotła), a jeśli pompa pracuje naczynie jest zimne (cała energia gromadzi się w buforze) - przy założeniu pracy z laddomatem zyskuje kilkadziesiąt litrów wody gorącej! 3) Napełnienie i odpowietrzenie układu było najtrudniejsze w całej operacji. W górnych pętlach podłogówki wciąż gromadziło sie powietrze i za cholere pompa nie mogła go przepchnąć na dół. Tak jak wcześniej ktoś napisał - odpowietrzniki na belkach rozdzielacza przy pracy pompy CO do niczego się nie przydały - raczej zaciągały powietrze niż je wydmuchiwały. Ostatecznie zamknąłem zawory na wejściu podłogówki, podłączyłem wodę wężem do belki powrotnej i napełniałem obwód po obwodzie (tu zaworek odpowietrzający spełnił swoje zadanie perfekcyjnie), potem trochę pompowania pompką CO, znów napełnianie i tak z 5 cykli, aż bulgotanie ustało i wszystkie przepływomierze "weszły na obroty". 4) Aby pęcherzyki powietrza nie przedostawały się do górnych obwodów podłogówki za pompą CO został umieszczony zbiorniczek na powietrze i automatyczny odpowietrznik nad nim. Układ sprawdza się rewelacyjnie - kiedy sztucznie wymuszałem lekkie zapowietrzanie - pompka CO przeciskała całe powietrze do zbiorniczka, a zaworek powoli wypuszczał powietrze. Jako zbiorniczek zastosowałem korpus filtra wody z przeźroczystą kopułką - dzięki temu można obserwować, czy w obwodzie nie nastąpiło zapowietrzenie. Tu jeszcze taka mała uwaga: po kilku dniach woda w instalacji zrobiła się czarna jak smoła, jest to prawdopodobnie wynik tego, że płaszcz kotła i wnetrze bufora jest stalowe / nieemaliowane - znajomy hydraulik twierdzi, że to normalne, więc zrezygnowałem z wymiany wody. Mam nadzieję, że moje spostrzeżenia się komuś przydadzą, sorry jeśli niejasno opisałem całość przedsięwzięcia; ale jak ktoś będzie zainteresowany szczegółami zobowiązuję się pomóc :) ... Trzymajcie się ciepło instCO2.pdf

Ok, spróbujemy :) Po zmontowaniu i uruchomieniu zobowiązuję się zaktualizować temat o informacje "czy" i "jak" działa. Dzięki raz jeszcze za pomoc.

A powietrze, którędy wyjdzie (odpowietrzniki mam u góry zlikwidować)?

Mam jednocześnie napełniać całą instalację? Czy w taki sposób uda się napełnianić obwody podłogówki znajdujące się powyżej naczynia przelewowego? Hmmm... przyznaję, że nie czuję tego...

W którym miejscu zobić wlew wody? Na moją intuicje to osobno napełniałbym układ CO (po odcięciu zaworami na mieszaczu) i osobno obwód kotła.

Dostateczny - znaczy zdał :) Zaworek zamienię i zejście rurką też da się zrobić. Nie będę już zaśmiecał wątku dalszymi bazgrołami. Mam instalatora w zanadrzu, ale widzę, że chłop jest troche oporny jeśli chodzi o nietypowe rozwiązania. Wykorzystam jego doświadczenie, żeby rurki były ładnie polutowane i zadnych głupich błędów przy montażu nie zrobić..., ale koncepcję sam muszę zrozumieć i zatwierdzić :D

Jeszcze raz dzięki Automatyk - ostatnia (?) wersja w załączniku. Bardzo mi to ułatwi robotę i wbrew pozorom zmniejszy koszty! instCO2.pdf

Załączam szkic ilustrujący moje zrozumienie :) instCO1.pdf

Dzięki piękne - o takie rady mi chodziło. Chyba wszystko w prosty sposób mogę wykonać. Jeszcze 2 pytania: - Czy ten zbiorniczek na powietrze ma być za czy przed pompą? Nie rozumiem sformułowania, że ma być "pod odpowietrznikiem"... - Czy mimo tego naczynia przelewowego nad kotłem zastosować jeszcze dodatkowy zbiornik ekspansyjny za buforem?

Sorry za złe sformułowanie (posługiwałem się nomenklaturą z projektu i mozliwe, że projektant miał na myśli kocioł z podajnikiem). Co do gwarancji - to niestety nie obejmie tego kotła w układzie zamkniętym (podobno chodzi o wyższe ciśnienie w instalacji zamknietej). Rozmawiałem już z technicznym producenta i to własnie on podpowiedział mi rozwiązanie z naczyniem otwartym przy kotle. Automatyk - napisz proszę dodatkowe wytyczne dla instalacji, aby umieścić naczynie otwarte w kotłowni pod sufitem. Załączam szkic instalacji z wysokościami i średnicami rur (może się przyda). instCO.pdf

Kocioł będzie stałopalny bez podajnika (prawdop. Cichewicz Ultima II 21kW). Nie chciałbym omawiać w tym wątku zasadności stosowania bufora do podłogówki, wielkości kotła, temperatur pracy, itd. Temat jest o tyle nie do końca przemyślany, że (zbyt pochopnie zakładając układ zamknięty) nie przewidziałem pionu do naczynia wzbiorczego na strych. Teraz jest problem, żeby taki pion wykonać, a nie chcę stosować kotła w instalacji zamkniętej, gdy producent wyraźnie nakazuje otwartą. Pytanie podstawowe brzmi: Czy naczynie otwarte umieszczone pod sufitem kotłowni (wpięte między kocioł a bufor) będzie spełniać swoje zadanie? :rolleyes:

Dzieki za super-szybkie odpowiedzi. Bufor jest generalnie po to, aby gromadzić nadwyżki energii kotła stałopalnego (raczej nie da się nim pracować na 40 st) oraz umozliwić rozpalanie pod kotłem raz na dobę. Umieszczenie naczynia przelewowego na strychu będzie sporym problemem i wolałbym tego uniknąć. Jeśli zastosuje wymiennik płytowy, to czy w przypadku zaniku energii będzie możliwy grawitacyjny odbiór ciepła z kotła przez bufor?

Witam, przejrzałem forum i niestety nie znalazłem odpowiedzi na nurtujący mnie problem, dlatego piszę nowy temat. Projektowana instalacja w moim domu będzie zasilała wyłącznie ogrzewanie podłogowe (brak grzejników). Źródłem zasilania jest układ kotła stałopalnego 21kW i bufora 1000l. Wszystko było projektowane do pracy w układzie zamkniętym (z dużym naczyniem przeponowym). Problemem jest to, że kocioł straci gwarancję w przypadku zastosowania układu zamkniętego. Konsultant z firmy zaleca zostawić naczynie przeponowe po stronie pętli ogrzewania, a między kotłem, a buforem (najlepiej na powrocie) wpiąć odpowiednie naczynie otwarte i umieścić je w kotłowni pod sufitem. Pytania: Czy takie rozwiązanie jest zgodne z normami i "sztuką instalatorską"? Czy jeśli część pętli podłogówki znajdowałoby się powyżej naczynia otwartego, nie będzie się ono przelewać?

Jeśli pompa będzie mocna i instalacja szczelna, to nie powinno być problemów. Ja miałem testowo podłaczony hydrofor bez przejścia pod fundamentem (rura puszczona oknem w garażu, więc ponad 1,5m pod górę!) i po zalaniu, po ok 30 sek zaciągał wodę. Później już załączał się bez opóźnień. Przed hydroforem obowiązkowo zawór zwrotny; żeby woda nie cofała się do studni.

Wiem że jeśli moc będzie zbyt mała to nie nagrzeję mi wystarczająco wody podczas normalnego przepływu, chyba że będę zmniejszał prędkośc przepływu. Ponieważ wężownice CWU w zbiornikach mają standardowo ok 5m2, a ta ma mniej niż 2m2 - na dodatek jest umieszczona w środkowej strefie zbiornika to nie zaryzykował bym takiego testu w moim domu. Z resztą nie ma co płakac nad rozlanym mlekiem, bo ta wężownica jest z materiału, który się nie nadaje do takich zastosowań, więc to już ją wyklucza...

Tylko że w tym zbiorniku są dwie węzownice stalowe, które mogą pracować z wodą zdemineralizowaną (kotłową), a nie przepływającą wodą użytkową. Woda z instalacji zawiera dużo związków aktywnych i "szybko da sobie radę" z taką węzownicą. Ta do CWU musi być miedziana lub conajmniej z nierdzewki. Powierzchnia węzownicy CWU powinna być jak największa, żeby zwiększyć wydajność, a ta z linku ma mniej niż 2 m2 i jest umieszczona w środku zbiornika... Może znalazłbym jakiś zbiornik taniej o 20 czy 30 % - ale idąc tym tropem dostanę odpowiednio proporcjonalną zniżkę na zbiornik bez węzownicy - więc różnica (kilka tys.) jest wciąż dużo wieksza niż "inwestycja" w dodatkowy układ CWU. Jeśli chodzi o rozmiary - to odpadły mi tylko bufory 1500l z Galmetu (270 cm wysokości). Poza tym musiałem nieco powiększyć otwór drzwiowy do kotłowni :-) i mam nadzieję, że wszystko jakoś upcham...

Dzięki - przyjrzę się temu rozwiązaniu Sam nie wiem dlaczego tak jest, ale proszę samemu sprawdzić: Bufor standardowy: http://keno-energy.istore.pl/pl/bufor-ciepla-z-1-wezownica-eps-1w-1500l.html Bufor z wężownicą CWU: http://keno-energy.istore.pl/pl/bufor-ciepla-warstwowy-z-wezownica-cwu-i-1-wezownica-do-co-sks-1w-1500l.html Różnica to ok 6000. Są nieco tańsze rozwiązania, ale zawsze kilka tys. trzeba dołożyć do węzownicy CWU. Dodatkowo część CWU w zbiorniku jest najbardziej awaryjna, a serwis całego bufora może być nie lada problemem... Jeśli mój sterownik do bojlera CWU będzie utrzymywał w nim określoną temperaturę (tj. wyłączał pompę gdy osiągnie np. 55 st) to nie widzę konieczności stosowania mieszacza. Zbyt wysokiej temperatury nie będzie, poparzeń też, a straty - tyle co pompa naciągnie i rury oddadzą między buforem a bojlerem. Mam nadzieję, że jest w tym trochę racji... Ponieważ mam dużo mniejsze doświadczenie więc drążę temat (niektóych rzeczy, które są dla Was oczywiste, ja mogę nie rozumieć od razu ;) )

Dzięki za szybkie odpowiedzi. Chyba faktycznie zastosuje rozwiązanie z pompą wymuszającą. Co do bufora z wężownicą CWU to rozwiązanie super mi się podoba - ale ma ono jeden duży minus: bardzo wysoka cena! Nieco tańsze są zbiorniki kombinowane, ale i tak rozwiązanie z osobnym boilerem pozwala trochę zaoszczędzić. Dodatkowo można sterować temperaturą CWU podczas procesu ładowania (bez mieszacza na wyjściu). Zastanawia mnie tylko, dlaczego radzisz podłączyć powrót bufora na kocioł nie na najniższej mufie? Czy wtedy mam szansę naładować całkowicie bufor? Jeszcze pytanie dodatkowe: Jak w prosty sposób nie dopuszczać do włączania pompy CWU gdy temperatura w buforze jest zbyt niska? Chciałbym sterować pompą z czujnika w bojlerze (np. 45st - włącz / 55 - wyłącz), ale jak w buforrze będzie np. 50st to pompa nigdy się nie wyłączy!