rummi

Na wstępie informuję, że nie jestem hudraulikiem tylko analitykiem i potrafię analizować i upraszczać to co skomplikowane. Prześledziłem wiele tematów w Internecie na wielu forach na temat poprawnego doboru objętości naczynia wzbiorczego oraz jego prawidłowego ciśnienia. Znalazłem kilka ciekawych stron o tym, lecz nawet ja analityk nie byłem w stanie poprawnie obliczyć naczynia według przedstawionych tam wzorów (brak danych). Z tego powodu postanowiłem napisać ten post. Wyjaśnię wiec w nim w możliwie najprostszy sposób jak to zrobić. Jak zobaczycie na końcu jeśli naczynie będzie zbyt pojemne, to nie będzie to miało złego wpływu na instalację, postarajmy się jednak dobrać najmniejsze, tak aby wiedzieć przynajmniej jakie ono jest. Istotne jest to, że nie trzeba do tej procedury żadnych dokładnych przyżądów ani mierników. Przy doborze naczynia wzbiorczego, na wstępie należy sobie zdać sprawę od czego zależy jego objętość: 1. Ilość wody w instalacji 2. Minimalna i maksymalna temperatura wody w instalacji CO 3. Minimalne i maksymalne ciśnienie w instalacji Zajmijmy się zatem po kolei wszystkimi danymi. 1. Ilość wody w instalacji jest nam potrzebna po to, aby określić, ile wody będzie nam przybywało w trakcie grzania. Podstawowym problemem jest to, że prawie nikt nie ma wodomierza na wejściu do instalacji CO i nie zna całkowitej pojemności instalacji, można ją jednak oszacować. Należy zatem policzyć wszystkie kaloryfery i dodać ich pojemności, do tego dodać pojemność pieca i pieca CWU - jeśli podpięty. Pozostaje nam jeszce oszacować łączną pojemność wszystkich rur aż do kranu wpustowego. W domku jednorodzinnym pojemność ta powinna się zawierać w przedziale 300 do 600 litrów. Nie zapomnijcie dodać rezerwy na dodatkowe kaloryfery, jeśli się mogą pojawić. 2. Minimalna temperatura wody w instalacji, to jaka która w normalnych warunkach tam może panować. Maksymalna natomiast to taka, jaka się pojawi przy maksymalnym grzaniu, nie piszę tutaj o sytuacji awaryjnej przegrzania kotła - od tego jest zawór bezpieczeństwa i zbiornik buforowy (jeśli jest). Instalacja w stanie spoczynku - zimna powiedzmy 15 stC, a maksymalna 65 stC - to tak strasznie na wyrost, ale jak mrozy trzaskają, a w domu wilgoć to może się tak napalić. Różnica wynosi zatem 50 stC. 3 Minimalne i maksymalne ciśnienie. Zacznijmy zatem od minimalnego. Mimalne ciśnienie w instalacji nowonapełnianej, to wysokość słupa wody od manometru do najwyższego odpowietrznika plus 0,3 BAR. Jeśli nie znamy tej wartości, to można ją sprawdzić, trzeba jednak rozszczelnić najwyższy odpowietrznik, lub go wykręcić, oczywiście w instalacji bez wody. Następnie nakładamy na rurę szlauch i wkładamy do wiadra. Stopniowo zwiększamy ciśnienie w instalacji, aż do przelewania się wody - przydają się dwie osoby. Notujemy ciśnienie maksymalne i dodajemy jeszcze 0,3 BAR. W tym kroku nie ma znaczenia czy instalacja jest odpowietrzona czy nie. Zakręcamy odpowietrznik. Znamy już ciśnienie minimalne, pora na maksymalne. Ciśnienia maksymalnego nie mierzy się, jest ono granicą do której dąży instalacja lecz jej nie przekracza. Ciśnienie maksymalne odcytujemy jako najniższe ciśnienie robocze któregoś z elementów instalacji: piec, zamknięcie zaworu bezpieczeństwa lub granica której nie chcemy przekroczyć. Podam ciekawy przykład: minimalne ciśnienie to 1 BAR a maksymalne to 1,5 BAR - maksymalne ciśnienie robocze pieca CO. Pomimo tego, że zawór bezpieczeństwa zamknie się na 2,5 BAR to maksymalne ciśnienie instalacji na piecu nie może przekroczyć 1,5 BAR. Przystąpmy zatem do obliczeń: Jaka będzie ilość wody która przybędze w trakcie grzania? Znamy objętość instajacji: przyjmijmy 500 litrów, znamy różnicę temperatur: przyjmijmy 50 stC, brakuje mam jeszcze współczynnika rozszeżalności wody, który wynosi 0,00021 i oznacza ile wody przybędzie jeśli ogrzejemy litr wody o 1 stC. wzór: przybór=objętość*temperatuta*współczynnik=500*50*0,00021=5,25 litra Wiemy więc, że w trakcie grzania przybędzie 5,25 litra wody. Przystąpmy więc do obliczenia pojemności naczynia przeponowego. Wiemy: Ciśnienie minimalne to 1 BAR, maksymalne 1,5 BAR jeśli podzelimy te wartości 1-(min/max)=wsp wypełniena naczynia, czyli jaka maksymalna część naczynia przeponowego może być wypełniona wodą. Z obliczeń wynika że maksymalnie może to być tylko 1/3 zbiornika. Teraz łatwo już policzymy objętość: 1/wsp wypełnienia*przybór=1/0,3333*5,25=15,75 litra. Teraz pozostaje nam dodać wymagane minimum 3 litry (dla instalacji do 600 l) i znamy minimalną pojemność naczynia wzbiorczego, w tym przypadku 19 litrów. To są teoretycze obliczenia dla temperatury gazu w naczyniu która się nie zmienia. Przyjmijmy zatem z rezerwami 25 litrów. 25% rezerwy powinno wystarczyć. Znamy zatem pojemność naczynia i ciśnienie minimalne, po wykonaniu instalacji bierzemy się do ustawiania ciśnienia w naczyniu. 1. Instalacja CO jest pusta. 2. Ciśnienie początkowe w zbiorniku jest większe niż ciśnienie minimalne (nowe powinno mieć 1,5 BAR - w razie potrzeby troszkę dopompować) 3. Napełniamy instalacj do ciśnienia minimalnego, w przykładzie 1 BAR i odpowietrzamy dokładnie 4. Uzupełniamy ciśnienie do mimalnego, w przykładzie 1 BAR - troszkę spadło po odpowietrzaniu 5. Powolutku spuszczamy ciśnienie z naczynie wzbiorczego. Manometr w instalacji nie pokazuje zmian aż do momentu wyrównania ciśnień - wskazówka gwałtownie opadnie o jakieś 0,1 BAR. To jest Ciśnienie początkowe na naczyniu. 6. Dolewamy wody uzupełniając ciśnienie do minimalnego, w przykładzie 1 BAR - spadło podczas rórnoważenia. 7. Grzejemy dzień normalnie odpowietrzając instalację i kontrolując ciśnienie. 8. Kolejnego dnia nagrzewamy instalację do maksymalnej temperatury i utrzymujemy ją 0,5 godziny - chodzi o to aby wszystkie kaloryfery się nagrzały maksymalnie. Sprawdzamy ciśnienie w instalacji a dokładnie ile brakuje do maksymalnego. 9. Po ostudzeniu instalacji możemy upuścić ciśniena ze zbiornika o połowę wartości brakującej do maksymalnego z poprzedniego dnia, lecz nie więcej niż 0,2 BAR lub możemy o taką samą wartość zwiększyć ciśnienie minimalne. Zapewni to nam rezerwę wody na ubytki. Instalacja została wyregulowana. Teraz ciekawostki: 1. Zwiększanie pojemności naczynia nie spowoduje, że będzie w nim więcej wody. Nie będzie więc cięższe. Zmniejszy się jednak ciśnienie maksymalne panujące w instalacji. 2. Temperatura wody w naczyniu wzbiorczym nie jest wysoka, jest ciepłe ale nie gorące. Tym gorętsze im większa jest różnica między ciśnieniem minimalnym i maksymalnym. 3. Zmniejszanie ciśnienia w naczyniu poniżej ciśnienia słupa wody nie przynosi żadnych kożyści, zmniejsza się natomiast czynna pojemność, a co za tym idze większa różnica ciśnień.